Գլխավոր | Գրանցում | Մուտք Կիսվել ընկերների հետ՝
Գովազդ
Букмекерская контора "ЛЕОН" - ставки на спорт
Մենյու
Գլխավոր մենյու Ստատուսներ Նկարներ Միկրոբլոգ Ավելացնել Վիդեո
Հարցում
Քանի՞ տարեկան եք
Ընդհանուր քվեարկողների քանակը՝ 111778
Գովազդ
Ստատիստիկա

Օն-լայն ընդհանուր: 65
Հյուրեր: 54
Օգտվողներ: 11
Վիկտորյա☆, ՄարիաՄ☆, Ri-Mu-Lig, arams93, Հավաքական, PuJur), vars555, LeNNaKaNcI777, MAR77, MARIAM30

Վերջին գրանցված մարդը՝
Անժել

Այսօր եղել են՝
Gagik, ALYUS, Սեդուլկա☆, ABO639771, vahan961015, BOXSER, Ani7788, SAQ11, Alisok, david123, Նարին, MARIMARI16, Գոգա, En_txen, SRTIKNER, RAYA, LIKA88, Բլոճիկ, Հավաքական, pirataram, ROZ4KA, 0_0, Asha^_^, VARDGES-SARGISOVICH, ՄարիաՄ☆, ^_^, Մելան♥, kavkazka99, RIDU, Ri-Mu-Lig, ♥AnYuKkA♥, david1992, 199630, MAR77, Anna-Vika, JambazI, Grisha16, ThoRam, Lil-Lilitik, seroj1993, PsToNa_M, MARIAM30, TIRUHI, asryan, armanyanchik, LID31, barev1, Mxo99, Անժել, ♥Gohar♥, Amulik1999, [Ողջ ցուցակը]

ԳՐԱՆՑՎԱԾ ԵՆ ԿԱՅՔՈՒՄ՝
Ընդհանուր` 19896
Նորերը ամսվա մեջ` 303
Նորերը շաբաթվա մեջ` 73
Նորերը երեկ` 17
Նորերը այսօր` 1


ՆՐԱՆՑԻՑ՝
2 Ադմինիստրատոր
1 Ադմինիստրատորի օգնական
1 Գլխավոր մոդերատոր
7 Մոդերատոր
19698 Սովորական այցելու

ՆՐԱՆՑԻՑ`
9178 տղամարդ
10710 կին


Ողջույն, Status4ka-ն հարցում է անցկացնում,
մասնակցի՛ր, եթե դժվար չէ



Զարմանում եմ ինչպես կարող է այդպես պատահել,նա կոտրել է սիրտդ,իսկ դու կոտրված սրտով սկսում ես ավելի շատ սիրել իրեն


Սիրունա տեսնել աչքերիդ դեմ նոր- նոր ծնվող մի սեր, որն ունի ապագա և ոչ ավարտ: Թվումա՝ զգացմունքներ չեն ծնվի, բայց էդ միայն թվումա. կամաց-կամաց հոգիդ հասկանումա, որ իր միակին գտելա...Դու զգում ես, որ էությամբ ինքը քեզ նմանա, ու հենց էդ կարևոր բաննա, որ ձեզ՝ երկուսիդ, իրար կապումա..
Վախ կա, բայց էդ մենակ սկզբումա, բայց դե մանրից սաղ անցնումա, վերանումա, սկսում ես վստահել ու սիրտդ կամացից սկսումա սիրել... Զգում ես կյանքի քաղցրությունը, քեզ դուրա գալիս ինչ-որ մեկի համար նշանակություն կազմելը...

Դանդաղորեն երջանկությունը լցվումա չորացած սիրտդ ու շունչ տալիս, անկախ քեզնից սպասում ես իրա զանգին, որ կյանքա տալիս...Մրսում ես հոգով, որովհետև կարոտում ես, էդ մասին իրան չես ասում, մի փոքր ամաչում ես..Ամեն գիշեր, աչքերդ փակելուց, գծում ես պատկերը, գրկում ես ամուր, զգում ես սերը...
Քայլերդ զգույշ են, չէ՞ որ իրա զգայարանները էնքան քնքուշ են, ամեն բան հաշվարկվածա, բառերդ իրա սրտին գրեթե կպածա...
Իրան դուրա գալիս ուշադրությունդ, արդեն խանդում ես, ինքը դրանից եզրակացնումա, հիմա իրա համար կարևոր ես...
Ասում ես՝ կարողա չստացվի մեր միությունը, բայց ուզում եմ պահպանվի ընկերությունը...Բայց դե ինքը լուրջա տրամադրված, չկա բաժանում, էդ ուրիշի համարա ասված...
Դու իրանն ես, ինքը՝ քոնը, պայքարիր սիրուդ համար, քո փոխարեն ոչ ոք չի անելու էդ քայլը...


Մեկնաբանել (17)
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ RuzKa


Հույսեր, հույսեր, էլի հույսեր, որ էլ չկան, ու էս կյանքում ապրած պահեր, որ էլ չկան........Դատարկություն, մոխիր դարձած մի մարդկություն, որ էլ չկա...Էնքան պահեր կան, որ ծնվել են մեր համաձայնությամբ, բայց հիմա զրո են դարձել, որտև ամեն ինչ փշրվածա, էնքան խոսքեր կան, որ կորցրել են իրենց արժեքը հենց նրա համար, որ չգնահատվեց մեր կողմից ու կորավ, անհետացավ....Մենք ապրում ենք մեր կյանքը առանց հասկանալու, որ սաղ անցածա, բայց գնահատում ենք ամեն ինչ, չնայած, որ փշրվածա: Առաջ մի սիրտ կար, որ բաբախում էր, առաջ կար հոգի, որ կենդանի էր, առաջ կար մարմին, որ աշխատում էր, իսկ հիմա կյանքում բան չի մնացել...Սիրտը կոտրված, հոգին՝ դատարկված, մարմինը՝ մենակ...Էլ մեզ ի՞նչ մնաց, որ մենք էլ ապրենք...Առանց մեր ցանկության փշրվածա էն ամենը, ինչը կանգունա ուրիշների մոտ, առանց մեր ցանկությամբ անցելա էն, ինչն ուրիշների մոտ նորա սկսվում, ու էդ նրանիցա, որ մենք չունեցանք էս կյանքում կոչում, որ սովորական օր մենք աշխարհ եկանք ու տենց էլ հեռանալու ենք...Բայց բան չկա, սաղ անցածա, չէ՞ որ էս կյանքում մարդը կորածա: Փշրված հույսեր, լիքը երազներ, մոռացված պահեր, պահեր, որ ապրում էինք՝ չմտածելով, որ էս կյանք կգա մեկը, ով կխլի մեզնից մեր իսկ կյանքը, բայց դե ուշա, սաղ անցածա, ամեն ինչն էլ ուժե մոռացվածա: Էս կյանք ենք եկել, որ մերը ապրենք ու մեզնից հետո մենք մերը թողնենք, բայց սաղ փոխվելա...

Էլ չենք մտածում, որ սաղ փոխվելա,
Ու որ էս կյանքում սաղ մոռացվելա,
Կամ, որ սառույցա ամեն ինչ դարձել.
Էլ չի ջարդվում. մարդնա քարացել:
Կամ էս աշխարհում սաղ փշրվածա,
Էլ բան չի փոխվում, սաղ հեռացվածա...
Մեկա էս կյանքում ամեն ինչ դարձել,
Ու այս աշխարհում ոչինչ չի փոխվել...



Պատվիրատու՝  PsToNa-M
Մեկնաբանել (24)
Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Նելլի♥

Հրեշտակ ես դու, թեև առանց թև: Հրեշտակ էիր դու, թեև առանց զգացմունք ու սեր: Սակայն իմ սիրտը դարձել է քոնը, կրում է քո անունը: Կրեց նաև քո բեռը << անմեղության >>, քո հայացքն ու քո մտքերը անթափանց: Երևի քո սիրտը արդեն զբաղեցրել է ուրիշը, ով ինձ այնքա՜ն ցավ է պատճառում, կամ այն լցված է անհավերժ խոսքերով, որոնք ուղղակի ինձ տեղ չեն տալիս քո դառը սրտում` այդ քարե հավերժությունում: Չէ´, բարդ է ամեն ինչ, չէ՞ որ ես դեռ չեմ կարողանում գտնել քո սիրտ տանող ուղին : Ոչինչ հեշտ չի տրվում : Գիտեմ, կյանքն է այդպիսին: Քո սրտին հասնելը նույնպես հեշտ չէ, բայց սովորել եմ պայքարել: Սակայն ելքը միակն է…

Выход один - стереть тебя с харда и забыть

Good good girl, goodbye...


Да пусть, те кто любят нас, любят нас.

И пусть Бог смягчит сердца тех, кто не любит нас.


  Simpo1998-ից Amulik1999-ին



Մեկնաբանել (10)
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ JambazI

Սովորական օր էր, բոլոր ակտիվ մեկնաբանները ավարտել էին իրենց գործը: Դե՜, քանի որ նրանք հանգիստ ու լուռ չէին կարող նստել, որոշեցին ինչ-որ բանով զբաղվել: Եվ այդ վճռական պահին մեր ակտիվ մեկնաբան Դիաննայի մտքում ծագեց մի փայլուն միտք: 
-Երեխե՜ք , մենք Status4ka-ի գործակալություն ունեինք չէ՞:
-Այո՜, -պատասխանեց Անը:
-Ի՞նչ վատ կլինի, եթե կզղի ունենանք՝ Status4ka անունով:
-Լավ միտք է...Ինչ լավ կլինի...Այո՜, լավ է, - բղավում էին բոլոր կողմերից:
Դե՜, ինչպես ասում էինб ասվածն արված էր:
Սակայն մեր ակտիվ մեկնաբաններից մեկը՝ Քնարան, շատ վախկոտ էր, ու մտածում էր, թե մենք կընկնենք Ռոբինզոնի օրը:
-Է՜, վերջ տուր Քնար,- ասացին բոլորը:
Մտահաղացման մասին հայտնեցին իրենց պատասխանատուին՝ Ռուզին, ով իր հերթին, հավանություն տալով մտքին, ձեռնամուխ եղավ խոսելու իր շեֆի՝ Ալյուսի հետ և Գագիկին առաջարկել կղզի գնել, որը կկոչենք «Ստատուսչկայի կղզի» անվամբ...
Ահա և միտքը հասավ Գագիկին...Մեր գլխավոր ադմինին անչափ դուր եկավ այն և բոլորն անցան գործի...
Պատրաստեցին պայմանագրերը, քանզի Գագիկն արդեն գտել էր մի կղզի, որը շատ հարմար էր կայքի պահանջներին..,
Կղզին գնվեց...
Անունն ամեն ինչ ասում էր՝ «Ստատուսչկա»... Բնականաբար այստեղ գերիշխում էր նարնջագույնը: Կարծես լիներ մի հրաշալի երկիր՝ հիասքանչ ծառեր, աննկարագրելի օվկիանոս և, իհարկե, խենթ բնակիչներ: Էլ ի՞նչ է պետք կատարյալ երկրին... Նախագահի պաշտոնը անփոփոխ էր՝ Գագիկը, ով այդպես էլ չփոխեց իր ժողովրդի կանչերին ուշ արձագանքելու  բնավորությունը:Դ 
     Բոլորը տեղափոխվեցին կղզի և երկար ժամանակ հիացած ուսումնասիրում էին կղզին: Լրագրողները նույնպես այնտեղ էին, նրանք սկսեցին ոգեշնչվել կղզու գեղեցկությունից, և նրանց բոլորի մտքում վայրկյանների ընթացքում հղանում էին հոդվածների այնպիսի մտքեր, որ անգամ պատկերացնել չէինք կարող : Բոլորը, բաձարձակապես բոլորը չէին հավատում իրենց աչքերին:
Բոլորը ցանկանում էիր գնալ այնտեղ և, թեկուզ մի փոքր ժամանակ, բայց լինել օվկիանոսի ափին և վայելել այդ պահը...Վերջապես Ալը հավաքեց բոլորին և մենք բոլորս գնացինք կղզի: Կղզի հասնելուն պես բոլորը ցրվեցին տարբեր կողմեր, բայց երեկոյան ժամերին բոլորը հավաքվեցին, որովհետև սոված էին:Դ  Վառեցին մի մեծ խարույկ, որի շուրջը հավաքվեցին բոլորով: Որոշ ժամանակ անց հիշեցինք, որ ակտիվ մեկնաբան Անին ուներ կիթառ և որն իր հետ բերել էր. նա բերեց այն և բոլորով նվագում և երգում էին: Առավոտյան, երբ բոլորի քնելու ժամն էր դեռ:Դ.  քնած մարդ չկար. բոլորն արթնացել և վայելում էին օվկիանոսի հրաշագեղ ափերի փափկությունը.....Ալը բոլորին կանչեց, հավաքեց իրար գլխի և ասեց, որ ամեն մեկը մի տարածքով պետք է շրջի և նկարագրություն գրի՝ հոդված պատրաստելու համար, և դրան բոլորը պետք է մասնակցեին: Լրագրողներն անցան աշխատանքի,  քանի որ, դա նրանց հիմնական աշխատանքն էր կայքում՝ նրանք միահամուռ ուժերով սկսեցին նկարագրել տարածքն ու պատրաստել անմոռանալի մի հոդված՝ նվիրված կայքի կղզուն...
Երբ մեկնաբաններն ու լրագրողները ցրվեցին իրենց տպավորություները թղթին հանձնելու, Ալը, Ռուզկան ու Դինկան հանկարծ առանձնացան: Սակայն, ի զարմանս նրանց, դա վրիպեց բոլորի աչքից. պատճառը գուցե այն էր, որ այնքան էին խորասուզվել մտքերի մեջ, որ չէին նկատում մյուսներին... Ինչևէ, խոսենք երեք աղջիկների մասին, որոնք կարծես ինչ-որ լուրջ բան էին քննարկում:
-Տեսնենք, տեսնե՜նք... Ռո՛ւզ, ուրեմն ասում ես, Մելուշը լավ պարումա, Անին լավ նվագումա, Դինկան էլ, փաստորեն, երգումա, հա՞..
-Դուք շատ ճիշտ եք, օրիորդ շեֆ,-իրեն հատուկ սրամտությամբ՝ հաստատեց Ռուզը:
-Դե, ուրեմն մի հատ թուղթ ու գրիչ հանի, հաղորդավարի սցենարը գրենք... ես ու դու կվարենք անակնկալ համերգը:
-Ա՜լ, իսկ եթե կայքի օգտվողներին էլ հրավիրե՞նք:
-Լավ միտքա, Դի՛ն ջան, կարելի է. ի վերջո թող բոլորն իմանան, որ մեր լրագրողներն ու մեկնաբանները, բացի լավ-լավ հոդվածներ ու մեկնաբանություններ գրելուց, նաև շատ տաղանդավոր են:
-Ա՜լ, ի դեպ, նոր հիշեցի. մի քանի օր առաջ մեր մեկնաբաններից մեկը ասաց, որ հրաշալի աճպարարական հնարքների է տիրապետում, իրեն էլ կարող ենք ընգրկել..... բա՜յց մի խնդիր կա...
-Ի՞նչ խնդիր:
-Չեմ հիշում՝ ո՞ր մեկնաբանն էր...
Մինչև հիշեին,թե որ մեկնաբաններ,նրանք գրում էին սցենարը:Ալը մի պահ կանգ առավ և ասաց.
-Ռո՜ւզ,մեզ նաև պետք է լավ դիզայներ,որպեսզի կարողանա ձևավորել ամեն ինչ:
-Ա՜լ,մեր լրագրող Ռուզանը դիզայներական դասընթացների է հաճախում,ինչ-որ պետք է կասենք նրան և կանի:
-Լավ է:Փաստորեն ունենք այն ամենը,ինչ մեզ անհրաժեշտ է:
Լրագրողներով և մեկնաբաներով հավաքվեցինք մի գլխի:Ժողով արեցինք,ամենքը իրենց կարծիքը հայտնեցին և անցան աշխատանքի:Մելանը հետաքրքիր պար էր ընտրում,Անին երաժշտություն,իսկ Դինան`երգեր,որոնք կուրախացնեն օգտվողներին և ակտիվ մասնակիցներին:Ռուզանն էլ,ում գործը շատ բարդ էր,ողջ գիշեր աշխատեց,որպեսզի էլ ավելի գեղեցկացնի և զարդարի ամեն բան:
Նրանք կարծես ամեն ինչ պատրաստել էին, երբ հանկարծ հիշեցին, որ կա բեմի և լսափողի խնդիր: Դե բնական էր այն փաստը, որ բեմ պատրաստելու հարցը դժվար է, և հազիվ թե աղջիկները կարողանաին դա անել՝ դրա համար Ալը որոշեց, որ այդ գործը վստահենք մեր սիրելի տղաներին: ԵՎ դե քանի, որ մեր տղանները հնարամիտ և խելացի են՝ այդ հարցը շատ արագ լուծվեց: Ահա մնաց լսափողի խնդիրը: ԵՎ այդ ժամանակ մեր լրագրող Հրածինը գնաց Գագիկի մոտ և խնդրեց, որ նա ինքնաթիռ նստի և Մանեի հետ գնան գործակալություն լսափողի ետևից: Չնայած երկուսնել ինքնաթիռ վարել չգիտեին :Դ Դրա համար նրանց ուղեկցեց  Գագիկը: Մի որոշ ժամանակ անց նրանք վերադարձան և կարծես ամեն ինչ պատրաստ էր: Մնում էր այս հրաշալի միտքը իրագործվեր...
Ամբողջ գիշեր զարդարել էին բեմը, կղզին՝ ամբողջ շրջակայքը և դա մեր սիրելի Ռուզանը: Երբ բոլոր լրագրողներն արթնացան, Ռուզանն գնաց քնելու, քանի որ նա չէր քնել և շատ հոգնած էր: Լրագրողներն արթնացան և հիացան այդ հրաշալի զարդարանքով: Երբ բոլորն արդեն պատրաստ էին, մենք սկսեցինք համերգը: Մելանն այնպե՜ս պարեց, Անին այնպե՜ս նվագեց, և Դինան այնպե՜ս երգեց, որ բոլորը հուզվեցին: Արդեն շատ ուշ էր և պետք է բոլորն անցնեին քնելու:
Առավոր էր: Բոլորս արթնացանք, սնվեցինք և ճանփա ընկանք: Երբ հասանք տուն և հանգստացանք, մտանք ստատուսչկա և կիսվեցինք մեր կարծիքներով: Իսկապե՛ս, հրաշալի միտք էր կղզի ստեղծել, այն  էլ <<Ստատուսչկա>> անվամբ:

                 Պատրաստեցին ակտիվ մեկնաբանները և լրագրողները
Մեկնաբանել (20)
Կատեգորիա՝ Status4ka.am | Ավելացրել է՝ Հրածին★

Տանը լռություն է, միայն ես եմ արթուն,
Բոլորը լույսերը մարել են, միայն ես եմ լսում,
Թե ինչպես է գիժ անձրևը թրջում տանիք ու խոտ,
Թե ինչպես է մի բան սառում իմ սրտի մոտ....


Պահ է գալիս, երբ ուզում եմ ամեն ինչ թողնել ու գնալ, որովհետև չի հերիքում օդը, չեմ կարողանում շնչել: Ես երբևէ չեմ հասկացել, թե ինչպե՞ս են նկարում արևը ՝առանց այն զգալու: Ես պարզապես թուլանում եմ  հենց այնպես, պահի տակ: Չի բավականացնում ոչինչ, չունեմ ոչինչ, իսկ  այն, ինչ ունեմ, ինչն ինձ երջանկացնում է, գողանում են ինձանից ու դարձնում իրենցը:
Ամեն ինչ ստանում է միայն հիշողության բույր, ու ամեն ինչից այդ բույրն եմ զգում.դատարկության բույրը: Ոչինչ չկա, ու կարծես չի էլ եղել: Երբ ետ եմ նայում, տեսնում եմ մի փոքրիկ աղջնակի, ով հավատում էր ամենքին, իսկ այսօր նա անգամ իր սեփական շողքից է վախենում, որովհետև անգամ այն է լքում մթության մեջ: Չկա ոչ մի բան, որ հավատ կտա, թե ապագայում, մի օր, ամեն ինչ լավ կլինի և չեմ էլ ուզում, որ ինչ-որ բան փոխվի, որովհետև վախենում եմ, թե այն կտանի դեպի ավելի վատը:
Ամեն օր վախենալով ես գլուխդ դնում բարձին՝հասկանալով, որ դու ունես հնարավորություն վաղը չարթնանալու: Ամեն օր այդ հնարավորությունն ավելի է մեծանում, թե վաղը չի գա, ամեն օր այդ ներքին ցավը ավելի է խորանում՝ մտնում արյանդ մեջ ՝ հասկացնելով, որ դու ունես վերջին օրը, որը այնքան է երկարում: Երկարում է ու ամեն նոր օրվա մեջ մի նոր խնդիր ու ցավ բերում: Կնախընտրեի , որ այդ օրը շուտ գար, ու էլ այսքան չցավեր....ոչինչ չզգալով՝ամեն ինչ զգայի, ամեն ինչ մոռանալով՝ոչինչ բաց չթողնեի հիշողությունից....

                         Կորում են բոլոր աստղերը հոգուս, ճամփաս ունայն է,
                           Հույսը մարել է, թե կապրեմ երկար ու միտքը այն է,
                           Որ այս աշխարհում տեղս կզիջեմ ես այն ուրիշին,
                           Ով ինձնից հետո ու իմ փոխարեն կգա ու կապրի,
                           Իսկ ես կգրկեմ այն լուսափթիթ ու փափուկ ամպին,
                           Ու հենց նրա հետ կհսկեմ, որ հոգուդ լույսը  չմարի...

Մեկնաբանել (15)
Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Նարին


Ինչպես ներբեռնել երգեր օդնոկլասնիկից
Ինչպես ջնջվել օդնոկլասնիկից





Թեստեր
(սեղմեք անցնելու համար)

Մուտք կայք
Գովազդ
Մինի Չատ

Status4ka.am - Ո՞վ ասաց, որ չկա:
Դիզայնի ստուդիա “Креатив Tehnolodgy”
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են © 2011-2012
Яндекс.Метрика Անվճար ստեղծել կայք