Status4ka - Ո՞վ ասաց, որ չկա - Գլխավոր էջ - Հայկական ամենամեծ ստատուսների հավաքածու:
  • Բարի գալուստ Status4ka.am!

  • Գրանցեք ժամանակակից էլեկտրոնային փոստ

  • Status4ka.Միկրոբլոգ՝ ներկի՛ր վիրտուալ կյանքդ


ՄՈՒՏՔ
Մոռացե՞լ եք | Գրանցում


Artash Asatryan - Im Se...

00:04:38
2 0 5.0

Artem Valter - Armenia ...

00:02:16
3 1 5.0

Murat YK & Emil Vas...

00:03:55
5 2 5.0

RAFO KHACHATRYAN - SER ...

A(
6 1 0.0

S'Raf - Ժպտա Հայ Զի...

00:02:48

Arsen Grigoryan - Mro -...

00:03:08

ARABO ISPIRYAN - HAYI A...

00:04:07

Armen Poghosyan Pativ U...

00:05:40

► Syuzanna Abdulla Son ...

00:02:09
11 2 5.0

PES2016 ԱՌԱՋՆՈՒԹՅՈՒՆ



                                                      Մրցանակային ֆոնդը`  145.000 դրամ   

Մուտքավճար  5000 դրամ: 

1-ին մրցանակ` 70.000 դր 
2-րդ մրցանակ` 35.000 դր 
3-րդ մրցանակ` 25,000 դր 

 Մասնակիցների թիվը  50 հոգի ( նվազագույնը ):

Առաջնությունից  դուրս մնացած 3  պատահական մասնակից կստանա 5000 դր: 

Առաջնությունը անց է կացվելու 4 փուլով: 

Առաջնության 1-ին փուլը կսկսվի խմբային կարգով, այն է, 50 մասնակիցները վիճակահանությամբ կկազմեն  10  խումբ, յուրքանչյուրը  բաղկացած 5 մասնակցից:  Յուրաքանչյուր խմբից հաջորդ խմբային փուլ դուրս կգան առաջին 2 տեղերը:  Առաջնության 1-ին փուլից հետո պայքարում կմնան  20 մասնակից: Եվ կրկին վիճակահանությամբ կկազմեն այս անգամ 4 խումբ, կրկին  յուրքանչյուր խումբը բաղկացած 5 մասնակցից: խմբից հաջորդ խմբային փուլ դուրս կգան առաջին 2 տեղերը : 3-րդ փուլում պայքարում կմնա 8 մասնակից, որոնք կբաժանվեն երկու  խմբի, յուրաքանչյուրը բաղկացած 4 մասնակցից: Վերջին 4-րդ փոլում կմնա 4 մասնակից  և վիճակահանությամբ կխաղան միմյանց հետ արդեն պատասխան խաղերով: Խմբային փուլերում մասնակիցը անց է կացնում մեկական խաղ, յուրաքանչյուր մրցակցի հետ: Հաղթանակը գնահատվում է 3, ոչ ոքին `1, իսկ պարտությունը 0 միավոր: 

 Գրանցման համար գրեք մեր  Facebook-ի էջին սեղմելով  այստեղ 
 կամ զանգահարեք  094-78-40-90 : 
Կատեգորիա՝ Մրցույթներ | Ավելացրել է՝ NAREK

Հիշում եմ և պահանջում. 1915-2016

Խանգարե՞լ: Ինչի՞ համար…

Հարց, որ հնչում է արդեն 101 տարի…
Իսկ ո՞վ է վերջապես պատասխան տալու Հային…

              

101 տարիներ... Անցաք~գնացիք` ձեզ հետ տանելով 1500000 կյանքեր, Ձեր խորքում պահելով անմեղ մարդկանց նվիրական երազանքները... Անցել է ավելի քան մեկ դար, սակայն հայ ժողովրդի վիշտը նույնքան արդիական է, որքան այն ժամանակ: Ի՞նչը կարող է մեղմել մեր վիշտը, ի՞նչը կարող է մեզ վերադարձնել մեր նահատակված ժողովրդին ու մեր տարածքները: Ո՛Չ ՄԻ ԲԱՆ...
Մի թուրք, որը կրում է Էրդողան ազգանունը, նրա որոշումն է, որը կփրկի իրավիճակը, ու ազգիս թշնամանքը գուցե փոքր-ինչ փոխվի դեպի այդ ազգը: Արմատներով լինելով Արևմտյան Հայաստանից՝ ես ամենաշատն եմ ուզում վերադառնալ իմ արմատներին, իմ նախնիների հող ու ջրին: Աստված տա ժամանակի հետ ԹՈՒՐՔԸ հասկանա իր նախնիների կատարած ծանր ոճրագործությունը ու ծնկաչոք գա դեպի մեզ... Ու Աստված տա, այդ ժամանակը չձգվի տարիներով, դարերով...
Պատմության մեջ կա մի սև էջ,
Որ երբ բացում ու պարզապես աչք ենք գցում,
Արցունքներն են միայն հոսում:
Գիտե՞ք, շատ անգամ եմ ես մտածում.
Ինչու՞ Հային այս գեղեցիկ ու լավ կյանքում,
Դժբախտություններն են միշտ այցելում:
Եվ միշտ մի պատասխանի եմ ես հանգում.
Աստված ում որ շատ է սիրում,
Նրան միշտ էլ շատ է տանջում…

Ու թեկուզ անցնի 1500000 տարի, Հայը չի՛ մոռանա, Հայը չի՛ ների…


1915-2016
 

Ոչ ոք դեռ չի մոռացել,
       Հայը թուրքի կոկորդին ա մնացել…  
 

Հիշում ենք, հավերժ հիշելու ենք ու պահանջելու… 

Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Հասուլ†)

Միշտ առաջ


Մեր հայ զինվորներ՝ կռվում եք քաջաբար,
Պաշտպանում եք հայրենիքը մեր՝ անձնվիրաբար:

 Լինել զինվոր բոլորն էլ կարող են, բայց այնպես ծառայել, որ հպարտնա
ողջ զորամասը քեզանով՝ շատ քչերը կարող են անել այդպես: Դուք չեն կանգնում ոչ մի խոչընդոտի առջև՝ ամեն մի փորձություն դուք հաղթահարում եք հերոսաբար: Մեր  ամեն մի խաղաղ օրվա համար 
պարտական ենք ձեզ: Դուք արիաբար կանգնած եք դիրքերում՝ չնայլով
եղանակին՝ ձմռան ցրտին, ամառվա շոգին:
Իսկ այժմյան ձեր համախմբվածությունը զարմացրեց բոլորին: Ոչ մեկ 
չեր սպասում մարդկանց այսպիսի համախմբվածություն, որ բոլորը մի
մարդու նման հավաքվեն, լինեն զինվորների կողքին: Երբ մի անգամ հարցրեցի մի տղայի, թե ի՞նչ է կարծում բանակում ծառայելու մասին, նա պատասխանեց.
 -Ես չեմ ծառայել Հայոց բանակում, միևնույն է` հոգով ու սրտով իմ հայ ազգի կողքին եմ ամեն մի հարցում, անգամ կյանքս կտամ
հայ ազգիս ազատության և անկախության համար:
 Շատ լավ ենք հասկանում, ամեմ մի զինվորի ընտանիքի զգացմունքները,
քանի որ մեր եղբայրներն էլ են այնտեղ:
 Ձեզ ցանկանում եմ, որ միշտ լինենք այսպես համախմբված:
Զինվորներին ցանկանում եմ
տոկունություն,
Նրանց սպասողներին՝ համբերություն,
Ղարաբաղին, Հայաստանին՝
ազատություն:
Մեր հայ ազգին՝միշտ հարատև խաղաղություն:
Հոդվածը պատրաստեցին՝ Մուրադյան-ը և  Arev(Lusin)s
Կատեգորիա՝ Բանակի մասին | Ավելացրել է՝ Arev(Lusin)s

Հայի տեսակը երբե՛ք չի փոխվի

Հայոց սահմանին` 
Նա զենքը ձեռքին.
Կռիվ է տալիս ընդդեմ թշվառի...
Կյանքն է տալիս հանուն մեր երկրի...
Խոցում են, վնասներ տալիս,
Բայց և երբեք նրանք չեն լալիս:
Չէ՞ որ հզոր են նրանք, առյուծներն են մեր,
18 տարեկան անպարտ հայրենասերներ:
Բայց մի փաստ կա,
Այն շատ է նեղում,
Կարոտն է ներսից հալումաշ անում:
Մեկը մորն է կարոտում, 
Ով արցունքն աչքին ճամփին է նայում,
Աղոթք է մրմնջում հավատքով անկեղծ, 
Չէ՞ որ սերը մայրական չի լինում կեղծ...
Մեկը կարոտում է ընկերուհուն՝ սրտի տիրուհուն,
Ով երդվեց հավատարիմ մնալ ու պահել սերը սրտում:
Մյուսն ընկերոջն է կարոտում, 
Ում հետ շատ անգամներ մանուկ հասակում
Վիճել են հաճախ...
Մյուսի կարոտն էլ անուն չունի,
Նրա մեծ սիրտն էլ նույնիսկ տեղ չունի,
Սիրում է բոլորին անշահախնդիր...

Բայց այս ամենը մի կողմ են դնում,
Չէ՞ որ «անվախ» թշնամին սահմանն է խախտում:
Չէ՞ որ վայրի ոսոխը որոշել է կպչի մեր հողին,
Որը գնված է արյունով հայի՝ մեր հայրերի:
Ի՞նչ է կարծում փուչ ազերին,
Կարո՞ղ է հանկարծ հասնի ուզածին:
Նման բան երբեք չի՛ պատահի, 
Քանի որ զինվորներ ունենք մենք անսահմա՜ն արի:
Աստված պահի ու պաշտպանի,
Ի՛մ զինվոր եղբայր, դու քաջարի:
Մենք հպարտանալու դեռ շա՜տ տեղ ունենք,
Չէ՞ որ աշխարհի տասը միլիոն հայեր
Կանգնած են կողքին մեր զինվորի:
Ու ինչքա՜ն, ինչքա՜ն կամավորներ
Մեկնում են ճակատ՝ խմբակային կամ առանձին...
Մեկնում են նրանք՝ զենքը ուսին՝
Չիմանալով կգա՞ն էլի իրենց ոտքով,
Թե՞ կբերեն այնտեղից.... 
Հայի տեսակը երբեք չի՛ փոխվի,
Հայն իր էությունը ամուր կպահի...
Մենք դեռ շատանալու ենք, ավելանալու ենք,
Թող թշնամին տեսնի ու անկարողությունից ոռնա,
Որ մի բուռ ազգի չի կարող տիրանա...


                                               Նվիրում եմ հայոց 
սահմանին կանգնած անվախ մարտիկին...
Կատեգորիա՝ Բանակի մասին | Ավելացրել է՝ RIDU

Ես Հայ Եմ

Ես Հայ Եմ
Մենք Ենք Արցախը
Մենք Ենք Հայաստանը...

Հայրենիքի նկատմամբ սերը ցանկացած ազգի կարևոր բաղադրիչներից է: Վերջին ժամանակներում, երբ սկսել եմ ավելի խորությամբ ուսումնասիրել Հայ Ժողովրդի պատմությունը, ամեն անգամ ամեն մի էջ կարդալիս հոգիս հարգանքով է լցվում դեպի այն մարդիկ, դեպի այն ազատամարտիկները, ովքեր պահեցին իրենց հայրենիքը, ովքեր ընկան հանուն ազատության... Մեր ազգը պահպանեց և պահպանում է իր անկախությունը... Մենք կորցրինք մեր տղաներին և իրենց իսկ արյունով կառուցեցինք Հայաստանը ու Արցախը... Ես հպարտ եմ, որ Հայ եմ, ես հպարտ եմ, որ ծնվել  եմ Հայաստանում: Հայաստանը քաջերի երկիր է... Մենք թվով փոքր, բայց Մեծ ազգ ենք: Այդ է պատճառը, որ չնչին անքաղաքակիրթ ազգերը ցանկանում են ոչնչացնել հայկական տարրը, այն տարրը, որը սպառնում է այդ անքաղաքակիրթ ազգերին նսեմացնել և ոչնչացնել, ոչնչացնել ոչ միայն ֆիզիկապես, այլ նաև հոգեպես, ոչնչացնել առանց այդ էլ գոյություն չունեցող նրանց մշակույթը....Մենք մեր քաջերի արյունով ենք կառուցել Հայաստանը ու պահելու ենք միշտ...
              

Շնորհակալ ենք քաջեր, դուք եք մեր պաշտպանը, մեր օգնականն ու ապավենը... Մեր ազգը ունի և միշտ էլ ունեցել է քաջություն... Մենք թույլ չենք տալու պատմություն չունեցող և վայրենի ազգին աղավաղել մեր պատմությունը, կամ ոտք դնել մեր հողին...
Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Ամուլիկ♥

Մտորումներ վերջին օրերի մասին

   Ու այս օրերին լսեցինք ամենավատը, որը հնարավոր էր իմանալ: Լսեցինք երիտասարդ զինվորների և սպաների անժամանակ մահվան մասին: Շատերը մոտիկից տեսան և հասկացան այն, ինչը պատերազմ է կոչվում:
   Ցավոք շատերը զոհ գնացին անսիրտ թշնամու տարած վայրենի գործողություններին: Ու հիմա չկա մի բան, որը կարող է սփոփել զավակ կորցրած մոր վիշտը, հատկապես այն դեպքում, երբ նա միակ զավակն էր: Բայց.... մի բան հիշե՛ք, նրանք զոհվեցին, բայց կատարեցին մի բան, որը միայն հարգանքի, փառք ու պատվի է արժանի: Նրանք իրենց կյանքով պաշտպանեցին այն, ինչը արյունով էր գնված և ինչը պատկանել է մեզ՝ հայերիս, ու միշտ էլ այդպես է լինելու՝ շնորհիվ մեր խիզախ ու քաջարի հայորդիների:
   Հպարտ եմ, որ հայ եմ ... Հեռու եմ հայրենիքիցս, սիրտս մղկտում է, հոգիս՝ արտասվում, ուզում եմ լինել ազգիս կողքին նաև ֆիզիկապես, սակայն ամեն բան չի, որ ինքս եմ որոշում, ցավոք... Բայց անդադար աղոթում եմ, աղոթում խաղաղաղության համար, մեր զինվոր եղբայրների հանգիստ քնի ու պաշտպանության համար: Այս օրերում և միշտ՝ պե՛տք է հուսադրել միմիայն Աստծուն: 
   Շատ զոհեր ունենալուն զուգահեռ մենք ինքներս բազմաթի՜վ վնասներ պատճառեցինք թշնամուն, թե՛ ֆիզիկական և թե՛ հատկապես ռազմատեխնիկական: Սա մի փաստ է, որը չենք կարող անտեսել, չնկատել: Ադրբեջանցիները, ունենալով ավելի մեծ բանակ ու գուցե նաև ռազմապես ավելի ապահովված լինելով, չկարողացան և Աստծո կամոք չեն էլ կարողանալու հասնել իրենց ուզածին: Դա մի երկիր է, որը ունակ է կրակել իր իսկ նահանջող զինվորների վրա կամ ստիպելով նրանց սահման ուղարկել: Ահա մենք գործ ունենք մի երկրի հետ, որին չի հետաքրքրում իր զինվորի կյանքը: Եվ էլ ու՞մ ի՞նչ ենք դժգոհում: Պետք է գնալ մինչև վերջ....

   Զինվորնե՛ր, մերօրյա հերոսնե՛ր, պարտական ենք ձեզ ձեր տարած անձնուրաց պայքարի համար, անկոտրուն հոգու և արիության համար...
   Անդադար աղոթք ուղղե՛ք Աստծուն՝ հավատքով, որ այն անպատասխան չի մնա երբեք:

   Տե՛ր Աստված, քո շնորհքն եմ խնդրում իմ զինվոր եղբայրների վրա, խաղաղությունը՝ սահմանների: Տե՛ր, խնդրում եմ թույլ մի՛ տուր, որ թշնամին վնաս պատճառի մեր հայրենիքին ու քաջարի զինվորներին: Պահի՛ր, պաշտպանի՛ր բոլորին: Թո՛ղ մարդիկ ապավինեն միայն քեզ: Խնդրում եմ այս հարաբերական զինադադարը հաստատվի, ու էլ երբե՛ք այն չխախտվի: Ամեն...
   Զինվորնե՛ր ջան, հիշե՛ք՝ ամեն մեկդ մի տան լույս եք, ձեր մոր աչքերը արցունքոտ չթողնե՛ք: Աստված բոլորիդ հետ, ի՛մ արի եղբայրներ:
Կատեգորիա՝ Բանակի մասին | Ավելացրել է՝ RIDU

Սահմանի վրա




-Հայրի՛կ, օրհնի՛ր ինձ, հայրի՛կ:
-Օրհնում եմ, որդի՛ս, օրհնանքս թող միշտ քեզ հետ մնա: Դե ասա՛, տեսնեմ ի՞նչ ճանապարհ է բռնել իմ որդին:
-Բանակ եմ գնում:
-Ի՞նչ:
-Այո՛, հայրի՛կ:
-Դու նոր ես վերադարձել բանակից, որդի՛ս, արդեն երկարաժամկետ: Հպարտ եմ, որդի՛ս, քո խիզախությամբ: Հայրենիք հսկելը փառք է ու պատիվ: Բայց դու քո պարտքը տվել ես, որդի՛ս: Ու ինչու՞ հիմա իմ միակ որդին…
-Հայրի՜կ… Զինվորի կյանքը արդար է, գիտե՞ս, սահմանի վրա, այնտեղ բոլորը մի նպատակով են՝ Հայրենիք պահել: Այնտեղ թիկունքից թշնամի չունես, քո թշնամիները դեմդ են կանգնած, այնտեղ ընկերների մեջ դավաճան չկա, մի տեղ ուտում ենք, մի տեղ քնում ենք: Երբ որ կանգնում ես սահմանի վրա, գիտես, որ երկիրդ դու՛ ես պաշտպանում, այնտեղ բոլորս մենք մի մայր ունենք, ամեն հայ աղջիկ մեզ համար քույր է, բոլոր զինվորները նույն հագուստն ունեն, շքեղ մեքենա ոչ մեկը չունի, ոչ մի շքեղ տուն, սպա, թե զինվոր, հայր և որդու պես, այնտեղ մի սեր է՝ զինվորական սեր: Թու՛յլ տուր ինձ, հայրի՛կ, թու՛յլ տուր ես գնամ:
-Վախենում եմ, որդի՛ս:
-Դու՞ հայրիկ:
-Ե՛ս, որդի՛ս, վախենում եմ...
-էտ ի՞նչ ես խոսում: Քո ժամանակներում մարտնչել ես, դու կռվել ես խիզախ, հերոս ես եղել: Ու ինձ փոքրուց ես միշտ դաստիարակել, որ չունենամ վախ, միշտ լինեմ խիզախ: Եվ չես վախեցել դու ոչ մի բանից. ինքդ ես ասել, որ չունես դու ոչ մի վախ, չունես ահ, ոչ երկյուղ…
-Հիմա վախենում եմ, իմ միա՛կ որդի… Անիծում եմ քեզ, քեզ ու քո թշնամուն, որ ճարդվեն զենքերը ձեր ձեռքերի մեջ, որ մարդկությունը զենք է արտադրում՝ իրենք իսկ իրենց ոչնչացնելու, թող իրենք արտադրեն երեխաներին քաղցրավենիքներ ու խաղալիքներ, թող այս աշխարհում ի սպառ վերանան զրահամեքենա ու զինամթերք, թող այս աշխարհում ուրիշ էլ ոչ մի երկիր սահման չունենա, թող այս աշխարհում ինչքան բժիշկ կա՝ գործազուրկ մնան, ինչքան ոստիկան՝ գործազրկվեն, բոլոր բանտերում դատարկությունից կողպեքներ կախվեն, ծերանոցներն ու մանկատները թող դատարկ մնան, թող այս աշխարհում բոլոր զինվորները բարով տուն դառնան, որ այս աշխարհում նույնիսկ ոչ մի ազգ բանակ չունենա, թող ոչ մի ծնող որդի չկորցնի… Գնա՛նք, որդի՛ս, ես էլ եմ գալիս:



Կատեգորիա՝ Բանակի մասին | Ավելացրել է՝ Հասուլ†)

Թեստեր
(սեղմեք անցնելու համար)
 
Արդյո՞ք Ձեր նյարդերը կայուն են
Արդյոք սիրու՞մ եք մենակությունը 
Ի՞նչ նշանակություն ունի սեքսը Ձեզ համար
Խորամա՞նկ եք արդյոք Դուք
Կարողանում ե՞ք արդյոք Դուք պաշտպանել ճիշտը
Արդյոք դուք լա՞վ զրուցընկեր եք
Ձեր ինքնագնահատման մակարդակը