• Շփումը այսքան հարմարավետ երբևիցէ չի եղել

  • Գրանցեք ժամանակակից էլեկտրոնային փոստ

  • Status4ka.Միկրոբլոգ՝ ներկի՛ր վիրտուալ կյանքդ


Աշունս կարոտում է քեզ

Արդեն աշուն է: Անկեղծ ասած սպասում էի, որ էլի կգա և ինձ կառնի իր թախծոտ ու անձրևոտ ձեռքերի մեջ: Ինձ ամուր կգրկի, և կսփոփի այն մտքով, որ միայն ես չեմ լալիս՝ այլ նա նույնպես: Ես ինձ նմանեցնում եմ աշնանը: Ոչ միայն անձրևոտ եղանակի պատճառով, այլ նրա, որ նա էլ ինձ պես բարձր չի լալիս, այլ կիտում է իր սև և մոխրագույն հոնքերը և երկար ժամանակ սառնացած դեմքով լռում: Հիմա երկուսս էլ սառն ենք և գունատ:
    Գիշեր է... Գիշերը ես միշտ փոխվում եմ, դառնում անճանաչելի այնքան շատ, որ անգամ ես ինքս ինձ չեմ ճանաչում: Դժվար է, երբ չես կարողանում զսպել արցունքներդ: Ասում են երբ չես կարողանում զսպել այն, այդ ժամանակ հոգիդ չի կարողնում զսպել կուտակված ցավը: Եվ այն մեծանալով դուրս է պրծնում մեծ ուժգնությամբ, ոչ թե կրակի՝ այլ ջրի տեսքով: Երբ հոսում են արցունքները շրթունքի վրայով, զգում ես այն աղի դառը համը: Դա ապրածդ կյանքի դառնությունն է:
      Կարոտել եմ քեզ: Չնայած նրան, որ մեկ ժամ առաջ ենք խոսել: Սպասում եմ, որ կգա այն պահը, երբ դու այս աշնան սառը եղանակին կտաքացնես սառած մատերս, և կջերմացնես անզգայացած սիրտս:
Ժամանակն է քնելու: Բայց ո՛չ: Չեմ կարող: Մտքերս ինձ հանգիստ չեն թողնում, իրար հերթ չեն տալիս: Եթե կողքիս լինեիր՝ կասեիր որ քնել է պետք, բայց կողքիս չես: Իսկ ես... Ես ուզում եմ հավաքել իմ մտքերը, և գրել քեզ իմ նամակը: Բայց համարձակությունս չի հերիքի, որ դա քեզ տամ: Եվ այն կիսատ թողնելով շպրտում եմ հավաքված թղթերի կույտի վրա, որը վերջում աշնանային գունավոր տերևների հետ կայրվի՝ իր հետ տանելով ողջ ճշմարտությունը:

Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ BeyB

Ապրե՞լ , իսկ ինչի՞ համար...

Երջանկություն... Խոստացել էիր ինձ հետ հավերժ մնալ , բայց ...
Անտրամադրություն... Հաճախ ինձ հետ ես եղել...
Տխրություն...Գնացիր երկար ժամանակով , բայց շափատներ էլ չտևեց գնալդ...
Լաց... Ասեցիր մոռացիր ինձ , մի հիշիր: Շնորհակալ եմ , որ  թեկուզ մեկ վայրկյան , բայց ինձ մենակ չես թողնում...
Տառապանք... Դու խոստացել էիր ինձ մենակ թողնել , բայց այդպես էլ խոստումդ չկատարեցիր...
Հիասթափություն... Միշտ ինձ հետ ես եղել , և սովորեցրել ես հիասթափվել մարդկանցից...
Հիվանդություն... Կողքիս եղար , միայն այն ժամանակ, երբ բոլորը ինձ լքել էին...
Եվ վերջապես Մահ...
Մահ...Նոր ես հյուր եկել , և ինձ տանում ես քեզ մոտ, ու ես գալիս եմ քեզ հետ, առանց մտածելու...

Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Պուճուր_Թամ♥

Կորցրածը հետ չես բերի...

 Պատահական տեսա ու այդպես պատահական էլ կորցրեցի...
Շնորհավորում եմ. դու դարձար այն լավագույն դերասանը, ում հաջողվեց մինչև վերջ տանել իր դերն ու ժպիտի ոչ մի նշույլ ցույց չտալ հանդիսատեսին...Ոչ բոլորին է դա հաջողվում: Կորցրեցինք այն ամենը, ինչը միասին հյուսել էինք ու համոզված էինք, որ ամենադաժան փոթորիկն ու քամին անգամ այն չեն քանդի, բայց մեր հաշվարկները, ինչպես միշտ, սխալ դուրս եկան. մենք պարտվեցինք: Կներե՜ս, մենք չէ, ես. դու հաղթեցիր, դու քեզ վերցրեցիր այն մեծ գավաթը, որի մեջ կյանքս է լցված, սիրտս, արյունս, օդս, իսկ թե ես ինչով կշնչեմ՝ դա քեզ չի հետաքրքրում, կարևորը քո մրցանակն էր...)
Կորցրեցի քեզ հենց այնպես, ինչպես գտա: Շատերի կարծիքով՝ ես եմ մեղավոր այս ամենի համար, բայց այդ շատերը չգիտեն էլ, թե ինչ է սերն ու սիրելը, թե ինչ է կորցնելն այն մարդուն, ում կողքին մոռացության էին մատնվում քո ցավերը, բայց ահա այսօր կյանքը փոխվեց. ինձ ու քեզ բաժանեց իրարից ու մրրիկի ժամանակ դրեց մեզ տարբեր ուղիների վրա: Ես մեծ դժվարությամբ գտա ճիշտ ճանապարհը, իսկ քեզնից մինչև հիմա տեղեկություն չունեմ, չնայած՝ երևի վաղուց գտել ես ճանապարհդ ու այն քեզ ցույց է տվել այն մարդը, ում հետ հիմա երջանիկ ես, կամ, հանուն իմ դժվախտության, երջանիկ ես ձևանում...

------------------------------------------------------------------------------
Արևի պես փայլեցիր ինձ, երբ հանկարծ քեզ տեսա...Աշխարհում ամեն ինչ կանգ առավ...Երկուսով հասանք մեզ համար հատկացված կանգառը, բայց գնացքները տարբեր էին...Կորցրեցինք իրար, կորցրեցինք հավիտյան...
-------------------------------------------------------

Տխրելու առիթ շատ ունեմ, բայց հասկանալ է պետք, որ երազս դարձել է մոռացված, որ կորցրածն էլ հետ չեմ բերի, բայց հույսն ինձ համար ամենամեծ ուժն է, որով շարժվում եմ առաջ ու ցանկանում հաղթել հոգումս ծնված ցավերին, բայց ամեն ինչ ապարդյուն է, ու ամենավատն այն է, որ ես՝ ինքս էլ շա՜տ լավ գիտեմ, որ այս ամեն ինչն արդյունք չունի...Կործանված է ամեն ինչ, կորցրել ենք ու բաժանվել հավիտյան...Պատահական չէր լինում ոչ մի բան, բայց մենք պատահակ էինք, պատահական, բայց իրար լավ ճանաչող մարդիկ, ովքեր այնքան էին սիրում իրար ու ովքեր այնքան շուտ բաժանվեցին իրարից...Չգիտեմ՝ ինչ ասեմ, ինչպես հովացնեմ սրտիս կրակը, բայց ամեն ինչ պարզ է...Կորցրածս հետ չեմ բերի...Կորցրածս դու ես, դու, այn մարդը, ում համար աստղերն էլ կիջեցնեի, եթե միայն հավատար ինձ ու կողքիս մնար...Ինչքան բարդ է հասկացնել մարդկանց, որ չկոտրեն, չնայեն աչքերիդ ու լռեն, որ հավատան քեզ ու վստահեն, որքա՜ն դժվար: Չկարողացա քեզ պահել կողքիս, իսկ այսօր դա ուրիշն է անում...Երջանիկ եղիր առանց ինձ, մենք իրար համար չենք ստեղծված...)

------------------------------------------------------------------------
Չստացվեց պահել այն խոստումը, որը տվեցինք իրար, բայց ոչինչ, ես ուրախ եմ քո անկեղծ երջանկությամբ, չէ՞ որ դա ինձ մոտ չստացվեց...Երջանկություն քեզ, կորցրածս...
---------------------------------------------

Պատվիրատու՝ RoMaNtIkNa
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Նելլի♥

Երջանիկ եմ, որ կողիքս ես...♥

Երջանիկ եմ , որ կողքիս ես: Երջանիկ եմ , որ կաս : Սիրում եմ քեզ շատ , ու Աստծուն ամեն օր խնդրում եմ, որ մեզ երբեք չբաժանի:

Հիշու՞մ ես , ինչպես ծանոթացանք, սկզբում ծանոթներ էինք, հետո լավ ընկերներ, իսկ հիմա, հիմա գեղեցիկ սիրո զույգեր: Ուզում եմ միշտ կողքիս լինես, սիրում եմ քեզ շատ-շատ ու չեմ ուզում, որ բաժանվենք, միակս: Ուրախ եմ, որ հենց քեզ գտա, որ հենց քեզ հետ եղա, ուրախ եմ մեր ծանոթացած օրվանից: Չեմ կարող բառերով նկարագրել այն ամենը, ինչը զգում եմ, որովհետև կողքիս շատ սեր կա ու իմ համար դա ամեն ինչ է: Ու երբ տեսնում եմ նկարդ, զգում եմ......ուրախություն, երջանկութոյւն, սեր......Երբեք քեզ ուրիշի հետ չեմ փոխի......Ու երբ լսում եմ ձայնդ , չես էլ պատկերացնի ինչ եմ զգում: Ուզում եմ գա այն օրը , որ կհագնեմ այն գեղեցիկ ճերմակ շորը, որ կգրկես ինձ, ու կլինենք իրար կող կողքի ու կսիրենք իրար հավերժ , Աստված մեզ հետ է  ու գիտեմ , որ երբեք չենք բաժանվի, չեմ էլ ուզում մտծաեմ այն բանի մասին, որ կարող ենք թեկուզ մեկ վայրկյան, բայց վիճենք: Արի ժպիտս , երջանկությունս, օդս , արևս , առանց քեզ մթության մեջ եմ, իսկ երբ տեսնեմ քեզ երկնքում կլինեմ...Ես կսպասեմ քեզ, որովհետև , եթե անկեղծ, ես չեմ ուզում ուրիշ մեկին: Միշտ ես ինձ հարց եմ տալիս, խի՞ եմ սիրում իրան կամ ի՞նչ եմ իրա մեջ գտել, բայց երբ նայում եմ իրա աչքերին, իրա սիրուն դեմքին ու պուպուշ ժպիտին` հասկանում եմ, որ ինքը մի հրաշքա, որ իրան չսիրելը անհնարա ու որ առանց իրա կյանքս անիմաստա...

Պատվիրեց՝ GoGiii-♥-իս , նվիրում է՝ , 
098131109ASHNA1998-ին

Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ Պուճուր_Թամ♥

Ու ճակատագիրն էլի իր խաղը խաղաց

 Հայտնվեցի այնտեղ ակամա, քայլերս անորոշ էին ու աննպատակ: Հասա այն հին ավերակներին ու կանգ առա: Նստեցի քարին ու սկսեցի շուրջս դիտել: Ի՜նչպիսի գեղեցիկ տեսարան: Իսկ ինչու՞ այդ գեղեցկությունը այդքան հեռու է թվում: Հոգուս ավերակը այս ավերակներում հանգստություն էր գտել: ՈՒ հենց նույն պահին առաջս հայտնվեց մի կերպարանք: Գուցե նա էլ էր այստեղ եկել չքարտեզագրված քայլերով: Նստեց քիչ հեռու ու սկսեց երկնքին նայել:  Հայացքս անկախ ինձնից նրան ուղվեց: Նայում էի, թե ինչպես էր դիտում երկինքը: Իսկապես գեղեցիկ էր: Կարծես միաձուլվել էր հրաշք մայրամուտին: ՈՒ ես սկսեցի սիրել նրան, ինչպես մայրամուտն էի սիրում: ՈՒ սկսեցի աշխարհը տեսնել նրա աչքերով ու ժպիտս գտնել նրա հայացքում: Ու սկսեցի հոգուս ավերակը վերակառուցել տարօրինակ զգացմունքների միախառնումով: Սկսեցի սիրել կյանքը ու սիրել ինձ՝ այդ կյանքի մի մասնիկին: Կյանքի գույները նրա մեջ էի տեսնում ու ճախրում էի երկնքում...
 Հիմա էլ նստած եմ այդ նույն ավերակների մոտ, հիմա էլ հոգումս ավերակ է...
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ princess


Թեստեր
(սեղմեք անցնելու համար)
 
Արդյո՞ք Ձեր նյարդերը կայուն են
Արդյոք սիրու՞մ եք մենակությունը 
Ի՞նչ նշանակություն ունի սեքսը Ձեզ համար
Խորամա՞նկ եք արդյոք Դուք
Կարողանում ե՞ք արդյոք Դուք պաշտպանել ճիշտը
Արդյոք դուք լա՞վ զրուցընկեր եք
Ձեր ինքնագնահատման մակարդակը