• Բարի գալուստ Status4ka.am

  • Գրանցեք ժամանակակից էլեկտրոնային փոստ

  • Status4ka.Միկրոբլոգ՝ ներկի՛ր վիրտուալ կյանքդ


ՄՈՒՏՔ
Մոռացե՞լ եք | Գրանցում

MT (YKCB) - Հրեշտակ ես

00:02:47
9 5 5.0

MT(YKCB) - Սաղ Անցածա

00:03:55
3 2 0.0

EDGAR / YB - Ժամանակ

00:04:05
5 3 0.0

Sencho RL - Ժամանակ

00:03:06
2 2 0.0

Antonia "Marionett...

00:04:22
2 0 0.0

Բոյկոտ 3 Boycott 3

00:02:39
4 2 0.0

Armenian rap ► Sollo - ...

00:04:29
(S)
5 5 0.0

Mc feat LT - Կյանքս կար...

00:03:27
(S)
5 2 0.0

Клип: Bahh Tee - Ты мен...

00:04:18
0 1 0.0

Առաջին ձյան խենթ փաթիլները...

Դեռ երեկ աշուն էր:
Տարբեր գույներ առած ՝տերևները կարծես հաշտվել էին այն մտքի հետ, որ պետք է մահանան թափվում էին ծառերից, խշխշում ու փսփսում անցորդների ոտքերի տակ: Անգութ քամին անխղճորեն պոկում է տերևները, մի քանի անգամ օրորում օդի մեջ և գցում դեղնած խոտերի վրա:
Մի պահ պատուհանից նայեցի դուրս և ինձ թվաց, թե այդ ամենը ես տեսա հենց նոր երազի մեջ: Բայց ես շարունակ նայում եմ պատուհանից դուրս և ուշադիր դիտում ձյան խոշոր փաթիլներին,  որոնք կարծես ինձ վրա բարկացած՝ ցանկանում են անպայման դիպչել, խփել իմ պատուհանին:
Իմ սենյակում բավականին տաք է, բայց չգիտեմ ՝ինչու մրսում եմ : Շենքի բակում ոչ ոք չկա: Օրը կիրակի է: Ես զգում եմ, թե որքան ցուրտ է դրսում, որովհետև սիրտս այնտեղ է, սիրտս դողում է: Այլևս չեմ կարողանում տանը մնալ, ձանձրանում եմ, չգիտեմ ՝ումից, երևի ինքս ինձանից: Ցանկանում եմ դուրս գալ փողոց ու թափառել մինչև ուշ երեկո: Իսկ դրսում այդ մեծ փաթիլներն են, որոնք ինձ շատ են բարկացնում: Մի քանի րոպե վերջ տրվեց տարակուսանքիս և...



Ես արդեն փողոցում եմ:
Ակամայից քայլերս ուղղում եմ դեպի մեր այգին: Տխուր եմ և ինձ թվում է, թէ այդ փաթիլներն ուրախ են: Նրանք պար են գալիս օդում, հրճվում, ծիծաղում: Ամեն կերպ աշխատում են դիպչել իմ երեսին, և ամեն մեկն իր հերթին ուզում է ինձ ապտակած լինել: Ուզում եմ փախչել այդ խենթ փաթիլներից, բայց նրանք ինձ հանգիստ չեն տալիս, գլուխս պտտվում է:  Եվ ես նստում եմ այն նստարանին, որտեղ երեկ նստած էին երկու զույգեր: Երեկ դողում էր իմ սիրտը, իսկ նրանցը ՝ծիծաղում: Բայց այսօր նրանք չկան, ես զգում եմ նրանց իմ կողքին՝ չնայած չեմ տեսնում: Եվ ամենակարևորը այն է, որ այժմ ես եմ դողում, իսկ ինչի՞ց, ամոթից և ապտակի՞ց, այո՛ ,փաթիլների ապտակից: Ես լաց եմ լինում, և արցունքներս խառնվելով ձյան փաթիլներին ` թափվում են ցած:
Ո՞վ իմանա, միգուցե այսօր էլ նրանք նստած մի տաքուկ անկյունում ծիծաղում են ինձ վրա և ուրախանում են, որ ես էլ կարող եմ արտասվել և զգալ, թե ինչ է սերը և ինչպես է նա արթնանում մարդու հոգու մեջ:
Բայց մի՞թե կարելի է ծիծաղել սիրահարված մարդու վրա:
Ինչպիսի մեծ սխալ եմ թույլ տվել երեկ ես... Եվ այսօր ես...


Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Lusyyy

Կամուսնանամ...կմոռանամ... ✝

Արցունքները սկսել են ինձ չենթարկվել: Նրանք անընդհատ հոսում են իմ աչքերից: Ցա՜վ, որը ինձ դարձել է հոգեհարազատ, լռությու՜ն, որը իմ ընկերն է: Ա՜խ, Աստված իմ, դեռ որքան արցունքներ պետք է հոսեն աչքերիցս: Ուզում եմ մոռանալ նրան, ուզում եմ չհիշել ոչ մի բան, ինչ կապված է նրա հետ: Թող լռի աշխարհը, ես էլի իրան եմ հիշել, թող լռեն բոլորը, ինձ մենակություն է հարկավոր: Ներսումս ամեն ինչ կուտակվել է: Ուզում եմ մի վայրկյանում դրանք դուրս նետել: Մեր զգացմունքը կույր էր, իսկ մեր սերը մահացել էր: Ասա՛ ինձ, ինչն էինք մենք պինդ պահում…մեր ապագա՞ն: Ծիծաղելի է գիտե՞ս, ախր մենք ապագա չունեինք, մենք նույնիսկ նպատակ չունեինք: Բայց կմոռանամ…կամուսնանամ ու կմոռանամ: Ուզում եմ սկսել նորից: Գիրքս իր կիսատ թողած վերջաբանով դեն կնետեմ: Կվերցնեմ և կսկսեմ իմ պատմությունը նոր էջից: Գրքի մեջ կբացակայի քո անունը: Խոստանում եմ, որ չեմ հիշի քեզ ու կշարունակեմ ամեն ինչ առանց քեզ: Ոչինչ, կմոռանամ…կամուսնանամ ու կմոռանամ:

 Դու խոստացար, բայց շուտ հեռացար,
 Դու սիրեցիր, բայց կորցրեցիր:
 Մեր գեղեցիկ պատմության մեջ,
 Չթողեցիր պայծառ ոչ մի էջ: 

 Ինչպես կարողացար ամեն ինչ մոռանալ, 
 Ու մեր սերը այդքան շուտ ուրանալ: 
 Կոտրեցիր սիրտս անխղճի պես, 
 Իսկ ես կշարունակեմ ատել քեզ: 
 /Հեղինակային/ 
                                                                                                                                                                                      Պատվիրեց՝ Մար-ը
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Ռոզ

Գիտես...

«Բարև:Շատ եմ մտածել, ծանր ու թեթև արել, ու հասել այն եզրահանգման, որ մենք անկարող ենք այն ամենի դեմ, ինչը որ մեր դեմա: Փորձում եմ մտովի հասկանալ, թե ինչու պոկվեցին մեր սրտերը, չէ| որ մի թելով էին կապված, ո՞վ պատժեց, ո՞վ քանդեց մեր ապագան, ո՞վ տարավ մեր սերը: Դու իմ առաջին սերն էիր, բայց արդեն չկա էդ սերը, իրական սերը գալիս ու մնումա, բայց մեր սերը եկավ ու գնաց: Քաղցրա սիրո համը, եթե չեն խաբում մեր սրտերը: Մենք փորձեցինք երազել, երազել , որ մեր երազը իրական դառնա: Չկա էլ մեր սերը, անհետացելա, չկա, չկա, չկա էլ սեր...

Ինչքան ցավալի է լսել, որ երկու զույգեր սիրելով բաժանվել են: Արտ, գիտե՞ս, թե ինչքան եմ քեզ սիրել, միգուցե դեռ սիրում եմ, կամ էլ՝ ո'չ:

Երկար ճանապարհ ունեինք միասին անցնելու, ցավոք հատվեցին մեր ճանապարհները, բայց չեմ ստի, ես երջանիկ էի քո հետ, շատ երջանիկ, անսահման երջանիկ: Ցանկանում եմ ՝ այս նամակս կարդաս, մտածես, հասկանաս, որ մեր սրտերը արդեն անծանոթ են: Մենք երազում էինք միասին մտնել եկեղեցի, երազում էիր ինձ տեսնել սպիտակ զգեստով` քո կողքին կանգնած, երազում էինք միասին այն ամենի մասին, որոնք մեր համար անհասանելի էին, ու երբեք էլ հասանելի չեն դառնա: Արտ, ուղղակի դու միշտ ժպտա, երջանիկ եղիր ու կյանքում ամեն մի քայլ անելուց լավ մտածիր,նոր առաջ շարժվիր, լավ մնաս...»:

              Մարից վերջին նամակը ` Արտին
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ Lusyyy

Ցավոտ մի փաստ...

Ցավոտ մի փաստ հանգիստ չի տալիս դատարկ հոգուս, երբեմնի երազանքներս արդեն անցյալում են: Հիմա ունեմ գեթ մի երազանք: Ձմեռ եմ ուզում...
 Ուզում եմ ձյունը իր անմեղ փաթիլները թափի վերևից: Ուզում եմ զգալ սառնության ու տխրության ազատությունը: Ուզում եմ առավոտյան արթնանալ ձյան նենգ ու կործանիչ ձայնից: Վեր կենալ ու նայել պատուհանից... ու ձյուն տեսնել, սառը, փափուկ ու էմոցիոնալ ձմեռ:
 Կարոտում եմ, կարոտում եմ ձմեռը: Գուցե իրապես դժբախտ կլինեմ հենց այն ժամանակ, երբ ձմեռը չլցնի դատարկ հոգիս, երբ մարդկանց կարիքը էլ չեմ ունենա, երբ դառը սև սուրճ կխմեմ ուղղակի խմելու համար...
 Սա, երևի, միակ բանն է, հանուն որի կհրաժարվեմ ամեն ինչից:
 Ձմեռային էմոցիաներ եմ ուզում: Ուզում եմ, որ ամբողջովին տրվեմ ձմռան մեջ գտնվող խորը լռությանն ու մենակությանը: Ցանկանում եմ զուտ տրվել կյանքի էմոցիաներին: Փորձեմ էմոցիաներս վերածել արվեստի և հենց դրանով էլ ստեղծեմ իմ նոր, լիարժեք թվացող կյանքը, որը այդպես էլ միայն թվում է ու թվում....
 Այսպես տրվելով զուտ երազանքներին, խորհելով ապագայի մասին՝ փորձում եմ առաջ շարժվել, գնալ ու գնալ: Փորձում եմ տրվել այս հիասքանչ ձմեռին՝ այն փոխարինելով էմոցիաների: Հենց այս մտորումների պատճառով էլ ես դարձա ուղղակի մի մարդ, ով միայն մտածում է և տրվում երազանքների, էմոցիաների և զուտ հորիզոնական ճանապարհով քայլում է ուղղակի քայլելու համար:     


Եթե միայն արցունքներս խոսել իմանային, եթե միայն արցունքներս լեզու առնեին...Բայց ես լռում եմ ու անցնում, հայելու մեջ նայում եմ իմ ժայթքող աչքերին ու համոզում նրանց, որ կյանքը բեմ է:
Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Change

Ուժեղ թուլություն…



Եվ ի՞նչ կապ ունի, թե ո՞վ է առաջինը, երբ զգացողությունները նույնն են…


Թու՞յլ… Այո՛, ես թույլ եմ , եթե դրա գնով պիտի լինեմ երջանիկ: ՈՒժե՞ղ, այո՛ ,ես ուժեղ էլ եմ , եթե դրանով եք չափում մարդկանց… Համբերո՛ղ էլ եմ, և շուտ բորբոքվող,  բայց և ամենից առաջ սովորական եմ… Ու ի՞նչ կապ ունի  թույլը… Մի՞թե դուք սովորականի պես իմ վրայով եք անցնելու,  երբ զգաք, որ թույլ եմ: Այդ դեպքում ես ամենից ուժեղն եմ: Իմ թուլությունը,  ուժեղ կողմերից մեկն է: Ու այն ես ամենևին էլ չեմ շփոթում արժանապատվության հետ: Ես ապրելով փորձում եմ ստեղծել իմը, իմ կերպարը, իմ բնավորությունը ու  ինձ… Ու գուցե այն եզակիներից եմ , ով չի բողոքում իր բնավորության տարբեր գծերից: Ի վերջո սովորական եմ… Ու ես  երբե՛ք չեմ արել մարդկային բաշխում: ԵՍ հավասար եմ ՔԵԶ, բայց յուրաքանչյուրս յուրօրինակ մեր  տեսակում:  Իմ ուժեղ թուլությանը, որին հակասում են շատերը…

Կերտի՛ր սեփական ճանապարհ այնպես, որ քեզ հաճելի լինի քայլել այդտեղով… Անցի՛ր քո ուղին, առաջ գնա: Շատ մի երկմտիր, գուցե այդ վիճակը քեզ հեղափոխի, ինչը ամենևին էլ լավ չի լինի:

Ու կգնամ ես, իմ ուժեղ ու թեկուզ և թուլությամբ կհասնեմ իմ երազներին: Որոնք հեռվու՜մ սպասում են իմ գալուն: Ու ես  սովորական  եմ, ես չեմ առանձնանում: Մարդը պիտի յուրահատուկ լինի իր տարբեր մոտեցումներով, իսկ դրա հնարավորությունը ունի յուրաքանչյուր ոք…


Եվ ես ունեմ ուժեղ թուլություն…


 

 

Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Քնարիկ☆

Հետաքրքիր երևույթ

Այսօր որոշեցի խոսել մի հետաքրքիր թեմայի մասին,որին շատ ենք հանդիպում: Որքան էլ արդիական է, այնքան էլ ինձ համար անտանելի մի թեմա է:
Գիտեմ,որ իմ տեսակետի հետ շատերը չեն համաձայնվի,բայց սա իմ տեսակետն է,ես այսպես եմ մտածում:Բոլորս էլ գիտենք,որ երկրում կան այնպիսի մարդիկ,ովքեր մնացածից տարբերվում են իրենց նախընտրություններով,ոճով,մտածելակերպով:Օրինակ ես ուրախ եմ,որ իմ երկրում կան այնպիսի մարդիկ,ովքեր շրջապատում են մեզ և նրանց հետ շփվելիս հաճույք ես ստանում:Իհարկե հանդիպել եմ նաև այնպիսի մարդկանց,ովքեր միասեռ են: Անշուշտ դա ինձ համար անընդհունելի է,բայց ոչ ոքի չի կարելի մեղադրել,դա նրանց կյանքն է և նրանք են իրենց կյանքի ղեկավարը:Ես հարգում եմ յուրաքանչյուրի որոշումը՝ չնայելով՝ դա ճի՞շտ է, թե՞ սխալ:ԵՎ քանի որ կան այդպիսի մարդիկ, հետևաբար կան նաև այնպիսիները,ովքեր իրենց օրվա գործը թողած աջ և ձախ քննադատում են բոլորին՝չնայելով իրենց թերություններին:
 Շփվելով մարդու հետ՝ծանոթանում ես նրա վատ և լավ կողմերի հետ և լինում են դեպքեր,որ իմանալով մարդու վատ կողմերը՝ էլ չես ցանկանում նրա հետ շփվել,կան մարդիկ, ովքեր օգտագործում են մյուսներին,իմանում են նրանց վատ բնավորության գծերը և բոլորին ասում,պատմում, կարծես ինչ-որ հերոսություն են անում:
 Մենք ապրում ենք մի երկրում,որտեղ գետնից զենք գտնելը ավելի հավանական է,քան մարդկանց մեջ խիղճ: Քննադատում են, ասես իրենք թերություններ չունեն,ասես իրենք անթերի են...
 Փողոցում տեսնելիս մի աղջկա,ով ունի տատու , սկսում եք քննադատել,ինչո՞ւ;
Եթե դուք վախենում եք անել մի բան կամ արտահայտել ձեր միտքը,հաճախ պատահում է,որ դա անում է մեկ ուրիշը, ում սկսում եք քննադատել,բայց նա արել է ,ինչը դուք համարձակություն չեք ունեցել անել:
 Եթե շփվում ես մարդու հետ, ապա երբեք նրա ետևից չպետք է խոսես,ինչ էլ լինի...
 Եթե շփվում ես մարդու հետ, ում մասին սկսում են խոսել վատ բաներ,ապա դու չպետք է նրանից հեռանաս,ինչ էլ ուզում է լինի...Որովհետև հենց դու կարող էիր լինել այդ մարդու դրության մեջ:
 Եթե մարդու հետ շփվում ես, կապ չունի նա աղջի՞կ է, թե՞ տղա,դու պետք է պաշտպանես նրան,կապ չունի՝ նա ինչպիսին է...
 Յուրաքանչյուր մարդ ունի ընտրության հնարավորություն ու ոչ մեկը իրավունք չունի ուղղություն ցույց տալ մյուսին, առավել ևս՝ քննադատել,որովհետև եթե ընկերություն ես անում մարդու հետ, ապա պետք է դու սիրես մարդու հոգին...
 Այսքանը...սա իմ տեսակետն էր,իսկ ինչպիսի՞ն է ձերը...
Կատեգորիա՝ Հետաքրքիր | Ավելացրել է՝ Քրիստինա

Տարամիտված բևեռներ




Հեռու ենք՝ կարծես տարամիտված մեկս կյանքի մի բևեռում, մյուսս՝ հակառակում: Մենք ջանում ենք հասնել իրար, շարունակաբար ձգվում իրար՝չհասնելով այդքան անձկալի երազանքին: Գտնվելով միմյանցից մղոններով հեռու՝ շարունակում ենք մեր անկոտրուն կամքով կոտրել հեռավորության հետևանքով մեզ հասնող կարոտի ցասումը:


...Այնուամենայնիվ դժվարանում ենք զսպել փոթորիկը...

Պետք ենք իրար, ինչպես մեկ անգամ մորֆի օգտագործելուց հետո մարդն է ունենում ցանկություն կրկին ընդունելու երանության մեջ գցող դեղանյութի ևս մեկ դոզա...Կախվածության մեջ ենք...

Ժամանակ առ ժամանակ պակասում ես մեջս, հետո էդ պակասդ լրացնում եմ առլեզուն սիրով, կրկնակի լրացնում դատարկ վանդակն ու դեռ ավելցուկ տալիս: Բայց  երբեք սերը մեզ համար ավելցուկ չի ունեցել, քանզի ինչպես փողն է, որ շատ չի լինում երբեք, այնպես էլ զգացմունքը, որն ապրում է մեր հոգում, սրտերում ու էության մեջ, անզոր է օրերից մի օր դառնալ ավել, որի պակասը չունենանք ընդհանրապես...

Շնչում ենք օդը՝ հույսով, որ շարունակական բնույթ կրող այդ ներշնչանքներն ու արտաշնչանքները կհանգեցնեն մի կետի, երբ մոտենանք իրար ու վերջապես կշնչենք մեզ  անհրաժեշտ ու վաղուց երազելի մեր բույրերը, որոնք իսկական թթվածին են , իսկ այն, ինչ շնչում ենք հիմա, ուղղակի փոխառյալ մի միջոց են ծառայում..ընդհամենը խաբուսիկ մի բնույթ, մինչ կլինի իրականը:

Առանց իրար նույն է, թե բաժանես պետքական օրգաններդ երկու կեսի և փորձես ապրել այն մի կեսով, որն աշխատում է 50 տոկոսով միայն..ի վերջո կսպառվի ու կդադարի աշխատել գերհոգնածության պատճառով..ես էլ, ինչպես սովորական մի մեխանիզմ, կդադարեմ գեղեցիկ մի օր գոյատևել, իսկ ապրելու համար պետք ես դու՝ կեսս ամբողջական դարձնելու համար..

Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ ChoYo

Թեստեր
(սեղմեք անցնելու համար)
 
Արդյո՞ք Ձեր նյարդերը կայուն են
Արդյոք սիրու՞մ եք մենակությունը 
Ի՞նչ նշանակություն ունի սեքսը Ձեզ համար
Խորամա՞նկ եք արդյոք Դուք
Կարողանում ե՞ք արդյոք Դուք պաշտպանել ճիշտը
Արդյոք դուք լա՞վ զրուցընկեր եք
Ձեր ինքնագնահատման մակարդակը