Սեր - Միկրոբլոգ - Status4ka - Ո՞վ ասաց, որ չկա

Կենա՛ցդ...

 

Հիմա ինձ լսիր, կենացդ եմ ասում. վերցրել եմ ձեռքս այս գավաթ թույնը, քո տված սիրո կենացը խմեմ, որ կարողացար նրանով տիրել իմ սիրող սրտին, որ տարար հետդ, հեռացար անհետ: Ո՞րն է իմ մեղքը, որ քեզ սիրեցի՞, թե՞ հավատացի սիրո խոսքերիդ… Ես մեղավոր չեմ, ես սիրել եմ քեզ: Դու ես ինձ թողել անպատասխան սեր, սեր ես խոսք տվել ու կորել անհետ: Դու՛ ես մեղավոր, այո՛, միայն դու՛… Դու այսօր դարձած մի թափառական, մենակ ու մոլոր այս մեծ աշխարհում, դու ես մեղավոր, որ սրտիս սերը մեկին չի կպնում, որ աղաչում եմ ես իմ Աստվածին՝ քո սիրո նման սեր ինձ պարգևի: Դու՛ ես մեղավոր, որ ես դարձել եմ կոպիտ, անտարբեր: Ով սեր է երգում, ես քեզ եմ հիշում, ով ինձ մոտենում, սեր է խոստանում, ես քեզ եմ հիշում, ով ինձ կանչում է, ես քեզ եմ փնտրում, որ չեմ նկատում ո՛չ ինձ սիրողին, ո՛չ ինձ կանչողին… Դու՛ ես մեղավո՜ր…
 Դու՛ ես մեղավոր, որ գարունն աշունի գույն եմ տեսնում, ամեն պատահած զույգին նայելով՝ երանի տալիս: Դու ես մեղավոր, որ նոր սիրածիդ համբույներն անգամ իմ սրտում խոցված դանակ են դառել, որ հարսանիքներում պարում են ջահել աղջիկ ու տղա, իսկ ես միայնակ հարսն ու փեսային երանի տալով ժպտում եմ անվերջ խենթի ժպիտով: Ու գիտե՞ս, որքան բարի, գեղեցիկ աղջիկների սրտեր եմ մաշել ու չեմ ցանկացել նրանց հասկանալ, որ պատահական հղի կին տեսնելով քե՜զ եմ երազում… Ի՞նչ եմ քեզ արել: Ինչու՞ ես պատժում: Հե՛տ բեր իմ սիրտը, տու՛ր, մեկին սիրեմ… Վերջին խնդրանքս՝ Աստված քեզ պահապան: Դու՛րս եկ իմ սրտից, օրհնի՛ր իմ կյանքը սիրուդ օրհնանքով: Դե աղոթի՛ր, որ ես հավերժ քուն մտնեմ սիրուդ կենացով, այս գավաթ թույնով: Կօրհնի քեզ Աստված, կյանքս քեզ լինի: Իմ սերը քո միջից վաղուց է մեռած. գնամ ես, հասնեմ քո մեռած սիրուն, որ գոնե այնտեղ ապրենք միասին…
 Ի՞նչ կխնդրեի Աստծուց այս պահին. առջևս կանգնեիր, աչքերիս նայեիր, թե ոնց եմ հարբել քո սիրո մեղքով, ինչպես հենց հիմա այս գավաթ թույնով, որ պիտի հարբեմ… Ու կխնդրեի ես Աստծուց միայն, գոնե մեկ անգամ ձայնդ լսեի: Թեկուզ ասեիր հենց. «Անու՛շ լինի»…

 Կենա՛ցդ...

   
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ Հասուլ†)

Դու...

  Գիտե՞ս՝ սիրո մեջ ամենասարսափելին ո՞րն է… այն, որ գիտակցում ես սիրտդ նվիրել ես էն մեկին, ով արժանի չէ նույնիսկ քո մի պարզ հայացքին… Դաժան է… Իսկ ես քո պատճառով ստիպված եմ անցնել այդ դաժանության միջով:
   Ինչու՞ մտար կյանքս, տակնուվրա անելով այն ամենը, ինչ հանդիպեց ճանապարհիդ: Սիրում եմ, իսկ դու դրանից օգտվելով սրտիս ամենանուրբ լարերի վրա նվագում ես ցանկացածդ մեղեդին՝ չնայելով սիրուց տանջված, մաշված սրտիս: Ո՞վ է քեզ տվել իրավունք խորտակելու կյանքս: Որտե՞ղ է գրված, որ կարող ես խաղալ զգացմունքներիս հետ՝ ամեն անգամ ակնկալելով ստանալ ավելին: Ո՞վ է քեզ հավաստիացրել, որ դու ես էն միակը, որի համար կտանջվեմ ողջ կյանքիս ընթացքում… Դու ընդամենը «մարդ», մարդ՝ փոքրատառով, բայց հղփացած այնքան, որ կարևորը քեզ համար կյանքից առավելագույնը ստանալն է, ու ստանալ մի բան,որը յուրաքանչյուր բանական մարդու կողմից անտեսված է ու անընդունելի:
   Խորտակեցիր կյանքս, փշուր-փշուր արիր էն ամենը, ինչը մտովի ստեղծել էի մեզ համար՝ ինձ ու քեզ համար: Կարծում ես հաղթեցի՞ր, չէ՜, ինքդ քեզ հույս մի՛ տուր: Ուղղակի դու գտնվեցիր այնքա՜ն փոքրոգի, որ չգնահատեցիր քեզ սիրողին, չգնահատեցիր էն սերը, որը երկկողմանի լինելու դեպքում պատրաստ էր հաղթահարելու ամեն դժվարություն:
   Ինքդ գիտես՝ սիրուց ատելություն մի քայլ է, իսկ ատելությունից սեր՝ կես: Իսկ ես չեմ նախանձի քեզ՝ ատելությանս արժանանալու պարագայում, ինչն անխուսափելի է: Խելք հավաքի՛ր, գնահատի՛ր թեկուզ ամենաչնչին արարքը, որն անում են քեզ համար ու հատկապես անում են անշահախնդիր…
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ RIDU

Արև-տղա


Էլի գրում եմ քեզ... կներես, իհարկե, բայց սիրտս դեռ չի համակերպվել գնալուդ հետ, արև-տղա... Ի՜մ արև, ի՜մ ամեն ինչ, շա՜տ դժվար ա առանց քեզ: Թևերս կտրված են, չեմ կարողանում թռչել, իսկ քեզ հետ ես երկնքում էի՝ իմ ու քո սիրո ամպի վրա: Բայց դու տարար ամպն ու ինձ ցած գլորեցիր: Պետք է խոստովանեմ, որ ընկնելը շատ ցավոտ էր, ու հիմա ես հազիվհազ կարողանում եմ ուժ հաղորդել ծնկներիս և կանգնել: Քո անիծյալ ձայնը մխրճվել է ականջներիս մեջ և ես մի ամբողջ հոգեբուժարան ունեմ իմ ներսում՝ ինձ պես խելագար մեկին իր ներսում փակած: Իմ արև-տղա, իհարկե չեմ հասկանում, թե ինչը քեզ ստիպեց լքել ինձ, բայց ամեն մի բջիջս կարոտ է ձայնիդ: Աչքիս առաջ դեռ մեր պատկերացրած ապագան է՝ պայծառ ու արևոտ...Գնալուցդ հետո հասկացա, որ  դու կուրացրել, խլացրել ու համրացրել ես ինձ: Դու համրացրիր, որ չխոսեմ աշխարհի հետ, կուրացրիր, որ բացի քեզանից այլևս ոչ մեկին չտեսնեմ , և խլացրիր, որ չլսեմ ուրիշի ձայնը և այդ ձայնով չլցնեմ կյանքս: Ես կորցրի քեզ սիրելիս: Սովորաբար հեքիաթները ունենում են լավ ավարտ, բայց մերը՝ ցավոք, բացառություն էր: Մենք ինքներս մեր նոր ծնված սերը թաղեցինք, և ես ամեն երեկո այցելում եմ մեր սիրո գերեզմանին և դնում մեր սիրած ծաղիկները, որոնք այդպես էլ չաճեցին մեր տան բակում:

.

Դու գնացիր, և ես սկսեցի փնտրել քեզ ամեն մի հայացքում, ամեն մի անցորդի մեջ ու պատահական մարդկանց մեջ գտա քեզանից մի մասնիկ՝ փորձելով գողանալ այդ փաքրիկ մասնիկն ու կազմել քեզ…
 Բայց ծաղիկներն այդպես էլ չեն ծաղկի, և քո մասը այդպես էլ բաց կմնա սրտումս՝ հավիտյան քեզ հիշեցնելու և այլևս չլցվելու համար…❤

 

Կարոտել եմ....


Պատվիրատուն չցանկացավ ներկայանալ, հոդվածը նվիրվում է QűÇhĘçĪ-ին

Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ Ամուլիկ♥

Իմը գեթ լիներ~

 Ահա, սիրելիս, կրկին հանդիպելու ենք, կրկին երազում... Իմ ու քո ճամփաները հավետ բաժանված են, բայց և միաձուլված են հզոր կարոտով: Իմ ու քո կորած երազը գտնված է մեր երազներում: Ու հիմա, երբ այլևս չկան ինձ ու քեզ կապող ամուր շղթաները, ես զգում եմ քեզ կապված լինելս ավելի քան երբևէ... Ես զգում եմ, որ սերը կարող էր բարձրացնել ինձ վեր՝ դեպի տիեզերք, և իջեցնել ներքև՝ սատանայական անդունդ... Այսօր ես գտել եմ կորցրածս <<ես>>-ը, ու հիմա կուզենայի ասել, որ ամբողջ սիրտս լցված է միայն մի անվամբ՝ քո անունով... Կուզենայի ասել, որ հոգիս հարբել է քո իսկ հայացքով, որ քո ժպիտը ինձ տարել է վեր... Ու սուտ են ասում, թե ցավ է սերը... Ես ժխտում եմ դա, ու նույնիսկ հիմա, երբ մեզ 7 միլիոն մետր է բաժանում, ես գոհ եմ նույնիսկ  իմ ու քո մի երկնքի տակ ապրելու փաստից... Ժպտա՛, կարդալիս այս տողերը ու ընդմիշտ հիշի՛ր, որ այս աշխարհում ես ամենից շատ սիրում եմ քո այդ սատանայական ժպիտը, ի՜մս, միա՜կս, անիծյա՜լս...


Մեն-միայն քեզ հետ
Ու միայն քո դեմ
Ես անկարող եմ...
Մեն-միայն սրտով 
Ու միայն հոգով
Պարզ եմ քո առջև...
Մեն-միայն երազ
Ու միայն ցնորք 
Դու պիտի լինեիր...
Միայնակ հոգիս 
Միայն քո սիրով 
Պիտի արբենար...
Ու աչքերը քո 
Ծովից էլ խորը 
Ամենից առաջ 
Իմը գեթ լիներ~~
Իսկ դու քո այդ
Արբած մենությամբ 
Պիտի բանտարկվեիր 
Լոկ իմ աչքերում...
Ու քո ժպիտը,
Որ թունդ էր ավաղ 
Ամեն մի գինուց...
Լոկ ես արբենայի
Քո այդ ժպիտով...
Երանի հիմա օվկիանը ժպտար
Հենց քո ժպիտով...
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ Ամուլիկ♥

Իմ սեր

Նայում եմ շուրջս և տեսնում բազում մարդկանց՝ իրար կողքով քայլող սիրահար 
զույգերի, և ակամայից մտածում. «արդյո՞ք մի օր կլինի, որ մենք էլ միասին կքայլենք»,
չնայելով շրջապատի մարդկանց հայացքներին՝ նենգ և դաժան:
Այնքան եմ ուզում թողնել ամեն  ինչ, վարկյան շուտ լինել քո գրկում, զգալ քո
ջերմությունը: Վախենում եմ քեզ կորցնելուց, վախենում եմ, որ մի օր կասես էլ պետք չեմ քեզ, հա՛, տարօրիանակ վախ է պատել ներսս, բայց ես սիրում եմ քեզ, ուզում եմ միշտ լինես ինձ հետ, թեկուզ այդպես անտանելի ես, բայց սիրտս քեզ է ուզում, ուզում է քեզնով ապրել:
Ես այնքան լավ եմ զգում քեզ հետ... Քո հետ ամեն մի 
անցկացրածս րոպեն ինձ համար մի ողջ հավերժություն է, և այն 
չեմ փոխարինի ոչ մի բանի հետ: Ես համոզված եմ, որ իմ ամեն մի
երազանքը քո կողքին կիրականանա: Նույնիսկ ես էլ չգիտեմ, թե 
ինչպես ստացվեց, որ դարձար ինձ համար թանկ մարդ, առանց ում 
կյանքս չեմ պատկերացնում:

Միշտ հիշիր մի բան,որ միշտ սիրելու եմ քեզ և ամեն ինչ կանեմ,
որ լինեմ կողքիդ:
Նվիրում եմ՝  ✞Մուրադյան-ին

Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ Arev(Lusin)s

Սե՛ր, դու մի հավերժություն

 
 
   Սիրում եմ...Դու կարո՞ղ ես հասկանալ այս մի քանի տառի մեջ ինչքա՜ն լրջություն կա, ինչքա՜ն զգացմունք կա, ինչքա՜ն հոգատարություն, ջերմություն ու... վախ... Սերս կորցնելու վախը:
  Չեմ ուզում ասել այն շաբլոն դարձած խոսքերը, որոնք շատ դեպքում միայն խոսքեր էլ մնում են: Ուզում եմ ամեն կերպ քեզ ապացուցել սերս ուժգին, որին դու ես միայն արժանի: Ուզում եմ րոպե անգամ քեզ կողքիցս բաց չթողնել, ափսոս՝ անկարող եմ:
 
 
   Հոգի՛ս, մինչև վերջին շունչս պատրաստ եմ անդադար կրկնել. «Սիրում եմ քեզ»:
   Ի՛մ աշխարհ, դու եկար իմ կյանք ու մենք ստեղծեցինք մեր փոքրիկ մոլորակը՝ բոլորի մեջ ու այնքա՜ն հեռու:
   Գա՛նձս, օրերս անիմաստ են առանց քո սիրո, առանց քո ջերմ խոսքերի, որոնք այնքան ջերմացնում են սիրտս:
   Ա՛րևս, մտար իմ կյանք այն լուսավորելու համար: Դարձրիր այն գունեղ մի հեքիաթ, բայց որն այնքա՜ն իրական է թվում, այնքա՜ն հարազատ:
   Ի՛մ ամենա-ամենա, գիտեմ, որ մեր սիրո ավարտը չի նշմարվում նույնիսկ հավերժության մեջ: 
   Լինել սիրված, դա կյանքի ամենահիասքանչ բանն  է, երբ զգում ես, որ այս հսկայական աշխարհի մի անկյունում կա մեկը, ում համար ինքդ ես մի աշխարհ և ում համար կյանքի նպատակ ես ու ձգտում:

...Ու զգացի, որ սիրում եմ, երբ հասկացա, որ քո յուրաքանչյուր խոսքն ու շարժումը նկարում են մեր ապագան:

Պատվիրատուն չցանկացավ ներկայանալ
Նվիրվում է՝✞Մուրադյան✞-ին 
   
   
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ RIDU

Նամակ, որն այդպես էլ տեղ չի հասնի...

Ես սիրում եմ քեզ,
Ես կարոտում եմ քեզ...

Գնում ես դու այսօր, գնում ես քո մանկության երկիրը, որին ես ատում եմ, քանի որ այն խլում է քեզ ինձանից: Դու գնում ես  և սկսում ես ինձ վերացնելու դաժան քաղաքականությունը: Որքա՜ն եմ ես քեզ սիրում՝ անկեղծ, տարբերվող, յուրահատուկ, եզակի սիրով: Դու իմ էություն ես, ընթացքն ու ուղղին, իսկ Ես քոնն եմ, գերին եմ քո աչքերի, քո հայացքի, քո հոգատարության, քո սիրո: 
 Մենք անցել ենք միասին արդեն 2 տարի: Մեզ 1000 փորձություն չկարողացավ բաժանել, և հիմա, երբ ես զգում եմ,  որ որոշ ժամանակ կորցնելու եմ քո պատկերը իմ տեսադաշտից, հիշում եմ ու գիտակցում, որ քեզ սիրում եմ այնպես ուժգին ու անհանգստացնող, ինչպես առաջին անգամ:  Ես հպարտությունս մի կողմ դնելով ամբողջ կոկորդովս աղաղակում եմ, որ սիրում եմ քեզ, զգում եմ քո կարիքը: Ու միգուցե շատերը քեզ համարեն տարօրինակ և միօրինակ, բայց իմ սրտի ներքին պուլսիացան զգում է, որ քո մեջ կա այն կրակը, որը ինձ ողջ-ողջ այրում է: Այրվում եմ կարոտից՝ քո կարոտից: 


Սպասում եմ, 
Կգաս, որ զգամ այն մաշկիդ հոտն ու աչքերիդ փայլը, որը ինձ խելքահան է անում,
Կգաս, որ հայացքդ բանականությունս տրոհի մի քանի մոլեկուլների, 
Կգաս, որ չցնորվեմ,
Կգաս, ուղղակի կգաս, քանի որ ես էլ, դու էլ դրան ենք սպասում
Կգաս, որ տամ քեզ ունեցած-չունեցածս,
Կգաս ու հետդ կբերես ժպիտս...

Հ.Գ. Ես քեզ սպասում եմ, ինչպես որ խոստացել էի, միայն թե կգաս, չուշանաս...


                                                                      Նամակ իմ միակ ու անկրկնելի սիրուն
                                                                                                                           Սիրելիից...


Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ ♥Անիշկա♥

Հավատա՛ կարող եմ

   
   Աշխարհը կարծես այլ է դառնում, փոխվում է ու բարիանում, երբ կյանքումդ հայտնվում է մեկը, ով ամենաանկեղծն է քեզ հետ, սրտացավ է, հոգատար, անշահախնդիր... 
   Ամեն ինչ փոխվում է, երբ գտնում ես մեկին, ով կողքիդ է միշտ, ու եթե նույնիսկ բոլորը գնան, միևնույն է՝ նա միշտ մնալու է... 
   Ամեն ինչ փոխվում է, փոխում է նա իր անմիջական մասնակցությամբ: Եվ կարևոր չէ՝ նա քո ընկերն է, սիրածդ էակը, թե՞ ուրիշ մեկը, ով դարձավ քո անփոխարինելին իր էությամբ, հոգու բարությամբ... 
   Իսկ ես գտա քեզ, գտա կյանքի ոլորաններում: Անարդար մարդկության մեջ նշմարվեցիր քո պարզությամբ: Այնքան հարազատ դարձար, որ օրս չէի պատկերացնում առանց քեզ... 
   Բայց ժամանակը  ի զորու է փոխել շատ ու շատ բաներ, և նույնիսկ քո վերաբերմունքն իմ հանդեպ և իմը`՝ քո: Աստիճանաբար փոխվում էիր իմ հանդեպ, ի՞նչն էր պատճառը, չհասկացա... Նախընտրեցի շփվել քեզ հետ որպես ընկեր, բայց զգացմունքներս տեղի տվեցին: Սկսեցի կարոտել, կարոտել մեկին, ում հենց իմ ցանկությամբ «ընկեր» էի փորձում ընդունել: Կարոտում էի մեկին, ում անունը շուրթերիս էր սառել, ում ուզում էի կանչել ինձ մոտ ու էլ բաց չթողնել: Այս ամենը աստիճանաբար հասցրին նրան, որ ամեն ինչ մի կողմ դնելով կրկին սկսեցի քեզ հետ ընկերություն անել: Բայց էլ ոչ մի բան նման չէր հնին, նման չէր մեր ունեցած ընդհանուր անցյալին: Շատ էիր փոխվել: Փոխվել էիր դու, զգացմունքներդ էին փոխվել... 
   Ու հեռացա... Հեռացա այլևս չվերադառնալու ակնկալիքով, հեռացա մոռանալու ակնկալիքով: Մոռանալու եմ քեզ ու զրույցները մեր: Մոռանալու եմ ժպիտներդ ինձ ուղղված ու հայացքդ սիրահարված: Մոռանալու եմ այն, ինչի մասին այդքան հաճախ էինք խոսում ու երազում նույնիսկ..
   Երբեք չկարծես, թե պետք է տանջվեմ: Չէ՛, սիրելի՛ս, ինչքան էլ մեծ լինեն զգացմունքներս, երբեք չեմ թողնի, որ ինձ տրորես, տանջես: Այս ամենի մեջ մի բան հասկացա. այս անիրավ կյանքում անփոխարինելի են միայն մեր ծնողները...
Հոդվածը պատվիրեց՝  Gay-ane - ն
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ RIDU

Հպարտությու՛ն, սիրուս արգելք մի՛ հանդիսացիր

  Ասում են՝  հպարտությունը հատուկ է բոլոր մարդկանց. տարբերությունը միայն նրանում է, թե նրանք որտեղ և երբ են այն դրսևորում: Մենք դրսևորում ենք միշտ, ամեն պարագայում և իրար հանդեպ:
    Մենք ի՞նչ ենք անում: Իրար տեսնելիս հագնում ենք մեր դիմակները և անտարբեր ու սառը ձևանում, գոռոզության քողով ենք պատում մեզ ու իրար տանջում: Ի՞նչ ես կարծում՝ ճի՞շտ է: Մտորի՛ր մի քիչ ու կհասկանաս, որ մենք երկուսս էլ սխալ ենք վարվում: Ու՞մ և ի՞նչ ենք փորձում ապացուցել: Երևի փորձում ենք ինքներս մե՞զ համոզել: Ինչքա՞ն է այս ամենը շարունակվելու: Մեր ամեն զրույզը վեճի է վերածվում, ինչու՞, ինչու՞ է այդպես: Շատ սիրելու՞ց է, ո՞վ գիտի: 
       
    Հպարտությու՛ն, ես քեզ ատում եմ... 
    Այս մի քանի տառի պատճառով զրկված եմ սեփական երջանկությունիցս: Այս մի քանի տառի պատճառով ստիպված եմ քեզ վայելել հեռվից, զգալ, որ իմն ես, բայց ո՛չ իմ կողքին, իմանալ, որ սիրում ես, բայց հպարտ ես ավելի, քան ես:
    Ատում եմ, մեր պրինցիպներն եմ ատում, որոնց պատճառով ստիպված եմ անքուն գիշերներ անցկացնել:
    Ատում եմ, քեզ եմ ատում, որ այնքա՜ն գոռոզ ու հպարտ ես, որ զգացմունքներդ չես բարձրաձայնում:
    
     Անունդ լսելիս շունչս կտրվում է, քեզ տեսնելիս դողում եմ, բայց ո՛չ վախից, ո՛չ էլ սարսուռից, այլ միայն քո հանդեպ տածածս սիրուց ու անհագ կարոտից, որն օր օրի է ավելանում:

     Սիրում եմ քեզ, սիրում եմ հեռվից, սիրում եմ իմ մեջ՝ թաքուն բոլորից:
     Դու էլ ես սիրում ու նորից լռում, սերդ հայտնելուց շատ ես վախենում:
    Կգա՞ մի օր, երբ կկատարվեն երազներս բոլոր....
    Ամեն ինչ ճիշտ է ու լավ, եթե չափի մեջ է, իսկ մեր հպարտությունը բոլոր սահմանված, գրված ու չգրված չափանիշներից դուրս է:
    Չգիտեմ՝ երբևէ կթողնե՞մ սկզբունքներս, սերս կհայտնե՞մ... Բայց հուսամ, որ այդ պահը քեզ մոտ ավելի շուտ կհասունանա: Այդ ժամանակ մեր սրտերը կմիավորվեն, ու կստեղծենք մի փոքրիկ պատմություն, որի գլխավոր հերոսները կլինենք մենք՝ հպարտության սահմաններից այն կողմ գտնվողներս:
***

  Կրկին գիշեր, անհույս երազներ, տանջվող հոգիներ ու սիրող սրտեր... 
Միմյանց չխոստովանած իրական զգացմունքներ...
Դաժան մի՛ եղեք...

Հոդվածը պատվիրեց՝ тiiiк_тооОкˋ - ը
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ RIDU

My LoVe...My LiFe

Միակ բան,որ դու միշտ ասում ես.ինձ կյանքում չթողնես,որ ես մենակ 
զգամ:Այնպիսի բան չանես,որ սխալվեմ քեզ սիրելու համար:Իսկ ես կասեմ,որ կյանքումս քեզ մենակ չեմ թողնելու:
Իմս, ես այլևս չեմ դիմանում առանց քեզ: Այնքա՜ն ցավոտ է թաքցնել այդ ամենը բոլորից և առավել ևս քեզանից: Մեկ-մեկ ուզում եմ թողնել ամենը ու նետվել գիրկդ, ամու՜ր, շա՜տ ամուր փարվել քեզ ու ասել, որ դու իմն ես, իմ միակը: Ուզում եմ նայել այն հայացքիդ, որը ինձ միշտ, միշտ խելքահան է անում: Ուզում եմ նայել աչքերիդ մեջ ու ասել.
ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ....
Մեզ համար միակ խոչընդոտը հեռավորությունն է,սակայն դա էլ չի խանգարում մեզ:
Մեզ համար ամեն մի բան հաղթահարելի է՝մարդկանց կարծիքները,հայացքները:
Սիրում եմ քեզ շատ իմսս...
Դու մենակ իմն ես գիժս...
Ես գիտեմ մենք կհաղթահարենք բոլոր խոչընդոտները և վերջում կլինենք միասին:
-Իսկ ի՞նչ կանես ,եթե մեկը վիրավորի ինձ:
-Գլխից կխփեմ էլ ինչ պետքա անեմ:
Քեզ տեսնելով ես համոզվում եմ,որ անկարող եմ ինչ-որ բան ասել կամ էլ անել:Դու իմ օդն ես,որով ես շնչում եմ,ապրում: Ինձ համար կարևոր չէ, թե ինչ անցյալ ես ունեցել դու: Ինձ միայն պետք է, որ քո ապագայում լինեմ միայն ես:
Ուզում եմ  օրս սկսվի կողքիդ և ավարտվի այն:Աշխարհսսս,,,Սերսս,,,Կյանքսս
- Ես մերոնց չեմ ների, եթե արգելք դառնան ինձ ու քեզ:  
                   - Ես ինձ չեմ ների, եթե ինչ-որ արգելք կանգնի մեր մեջ: 
 - Ուժեղս, հետո էլ կասես՝ թույլ եմ… 
 - Կասեմ՝ ապրում եմ քեզանով: 
 - Շնչում եմ քեզանով: 
 - Ինձ մենակ մի թող:
 - Երբեք: 
 - Ինձ հետ կլինե՞ս: 
 - Հավերժ: Հիշի. Միշտ իրար հետ, թեկուզ եթե ստիպված լինեմ այլ աշխարհից քեզ օդային համբույրներ ուղարկել:
 - Գիժս: 
 - Միակս…

              Հոդվածս նվիրում եմ  Իմ մեծ սիրուն
Կատեգորիա՝ Սեր | Ավելացրել է՝ ✞Մուրադյան✞
1 2 3 ... 109 110 »