Ընդհնանուր ստատուսների քանակը՝ 5598
Ցույց է տրված՝ 1-30
էջեր՝ 1 2 3 ... 186 187 »

Սիրտս ցավում է ,հասկանու՞մ ես,չէ՛, չես հասկանա,որովհետև չգիտես, թե ինչերի միջով եմ անցել…Սիրում եմ դեռ կամ էլ արդեն մոռացել եմ, ես էլ չգիտեմ….Չնայած՝ մեծ ցավ ես տվել,բայց դեռ սիրում եմ…Սերս դեռ չի մարել,չնայած որ միակողմանի է եղել:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Կուկ♥Madrid

Հիասթափվել եմ մարդկանցից…ու գնալով ավելի եմ սկսում հիասթափվել: Նույնիսկ այնքան եմ հիասթափվել,որ մարդկանց երեսին նայելուց կարող եմ մարդկանց մասին կարծիք կազմել….Շա՛տ եմ հոգնել…Հոգնել եմ անկեղծ դիմակի հետևում թաքնված կեղծավոր մարդկանցից:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Կուկ♥Madrid

Երբ հիասթափվում ես մարդուց,հասկանում ես,որ նա այդքան էլ վատը չէ,դու ինքդ ես նրան ավելի լավը պատկերացրել ու ակնկալել ավելին,քան նա ընդունակ է...:(
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥♥Lus♥♥

Եթե գիտես, որ չես կարողանալու կատարես խոստումդ, մի խոստացիր: Մարդիկ տառապում են ոչ թե մերժումից, այլ ստից:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ΌℜℐᏩℐℕᎯℓ-oᏦ✓

Նրանք զոհվե՛ցին, հոշոտվե՛ցին, դաժանաբար սպանվե՛ցին, մնացի՜ն անթաղ: Էլ չհասկացան, ինչո՞ւ են եկել այս փուչ աշխարհ, եթե իրենց հետ չէին տանելու լոկ փայտե դագաղ:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Հայո՛ց աշխարհ, եկել է հրեշների հատուցման պահը, Հայո՛ց աշխարհ, որդիքդ պայքարել են հատուցման համար: Մի խումբ հայ վրիժառուներ՝ լցված վրեժի ցասմամբ, պայքարել են ու գտել ոճրագործներին: Նրանք հատուցել են, բայց վրեժի անհագ ծարավը կա մեր սրտերում ու հոգիներում:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Ինչպես որ ամեն քրիստոնյաի վրա կա ադամական մեղքը, այնպես էլ ՝ յուրաքանչյուր հայի սրտում կա հատուցման վրեժը:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Բոլոր ժամանակների ամենամեծ ողբերգությունը համարվում է Հայոց ցեղասպանությունը: Ողբերգությու՛ն, որը վերջ դրեց ավելի քան 1 500 000 հայի կյանքի՝ առանց տարիքային խտրականության, առանց որևէ խղճի խայթ զգալու:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Հայը կմնա պահանջատեր, քանի դեռ չի պատժվել ու ողջ աշխարհի կողմից չի ճանաչվել մարդկության պատմության ամենազազրելի հանցագործություններից մեկը` Հայոց Ցեղասպանությունը:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Վիկտորյա☆

Այսօր՝ արդեն Ապրիլի 23-ին և Առհասարակ մենք Հաղթանակած ենք. մեր գոյության շարունակությամբ, մեր շարունակական զարգացմամբ, մեր Ապրելու Ձգտումով։
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Վիկտորյա☆

Մի՞թե 2 միլիոն անմեղ մարդկանց մորթը, կանանց, երեխաների, ծերերի անմարդկային կտտանքներով տարհանումը, հարյուրավոր քաղաքների ու գյուղերի ավերումը և նախօրոք որոշված թուրքի բոլոր դժոխային գործողությունները կմնան անպատիժ:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Վիկտորյա☆

Արյունալի, սարսափելի տարեթիվ, որը պետք է ներկենք բոսորագույնով. աղետի տարի: Երկինքը, որը մի քանի ժամ անց պատվեց կարմիրով, սրտեր, որոնք դադարեցին բաբախելուց, մի վայրկյանում ամեն ինչ կանգ առավ
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Կուկ♥Madrid

Հարյուր տարի է անցել, բայց չի մոռացվել: Հազար ինը հարյուր տասնհինգ թվականի ապրիլի 24, 1,500.000 հայի կյանք: Ինչու՞ Տե՛ր,ինչու՞ թույլ տվեցիր այդ ոճրագործներին վերցնել 1,500. 000 միլիոնից ավել հայերի: Միայն նրա համար,որ Հա՞յ էին,որ նրանք հա՞յ էին ծնվել,որ ապրում էին հայոց աշխարհու՞մ,որ քրիստոնյա՞ էին: Դուք մեզ պա՛րտք եք 100 գարուն ու հայոց հողեր գրաված....
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Կուկ♥Madrid

Հալվեց արևի պատառը վերջին, հառաչանքները աշխարհին ցնցին... Մի՞թե կարող է չքանալ անհետ, եղեռնարարված անամոք սպին...
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Անուլ♥

Սպանվել միայն հայ լինելու համար. դա էր ճակատագիրը իմ նախնյաց: Ո՛վ բարեգութ Տեր, ո՞ւր էիր այդժամ, որ չփրկեցիր ազգիս վշտահար:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Այդ օրը անգամ երկինքն էր լուռ: Լուռ թախանձում էր իր աչքի առջև կատարած այդ ոճրի համար ու մեղավոր էր իրեն նա զգում, որ չէր կարող օգնել տանջված այդ ազգին, չէր կարող փրկել անմեղ մանուկին: Չէր կարո՜ղ... լո՜ւռ էր...լո՜ւռ արտասվում էր...
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Ծրագրված էր...Այո՛, շատ վաղուց արդեն գծված էր հստակ, մշակված էր ողջ պլանը, թե երբ, որտեղ, ինչպես և քանի հոգու: Թիվը շա՜տ մեծ էր իրենց փոքրիկ ու խղճուկ ուղեղի համար: Ու հենց երևի պատճառն էլ այդ էր, որ թիվը գնա՜ց, նախ հասավ հինգի ու հետո վեցի...Իսկ հետո արդեն այս միավոների կողքին շարվեցին բազում այլ թվեր....Կես միլիո՜ն ու մե՛կ, մեկ միլիո՜ն ու կե՛ս...
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Հայ ժողովրդի ոչնչացումը մնում է և կմնա որպես ամենամեծ ողբերգություն:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Մաշա

Ոչինչ չի կարող արդարացնել զանգվածային ջարդերը, գյուղերի ու քաղաքաների տեղահանվող բնակուչությանը սովամահության դատապարտելը:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Մաշա

Եվ մինչև այսօր ամեն տարի վաղ առավոտվանից հարյուր հազարավոր հայեր Հայաստանից և սփյուռքից այցելում են Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիր` հիշատակելու համար 100 տարի առաջ Հայոց ցեղասպանության ընթացքում սպանված հայերի հիշատակը:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Մաշա

Արցունքոտ աչքեր...Արյունոտ ոտքեր...Ճոճվող մարմիններ...Դեպի վեր պարզված սառած հայացքներ...Իրար շղթայված քայլող դիակներ...Իրար վրա դարսված մարդկային կույտեր...Անթաղ դիակներ...Անանուն կորած միլիոնավոր հայեր...Եվ այս ամենին՝ անտարբե՛ր աշխարհ, անտարբե՛ր մարդիկ....
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Մանուկներ, ծերեր, հղիներ, որբեր, քայլում էին լուռ ու գլխիկոր: Ոչ ոք չէր ուզում գնալ աշխարհից այդչափ վատ ձևով: Ոչ ոք չէր ուզում գնալ մահ տանող այդ ճանապարհով: Բայց ո՞վ կարող էր դիմակայել այդ տանջանքներին, ո՞վ կդիմանար այդ մտրակների ուժգին հարվածին:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Դէր Էյր Զորի քամին մանկան ոսկորից սրինգ էր շինել ու նվագում էր անծանոթ ձայնով, անծանոթ մի երգ: Նվագում էր նա միապաղաղ ու շատ հանգիստ ձևով, կարծես այդտեղ չէր եղել ոճիրը, կարծես այդտեղ չէր թուրքը տրորել նոր ծնված մանկան, կարծես այդտեղ չէր մանուկը մորթվել իր իսկ մոր ձեռքում:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Անցավ ամենը՝ փշրված երազանքները, արցունքոտ աչքերը, անքուն գիշերները, աղեկտուր աղաչանքներն ու խանդի տեսարանները: Միայն մնաց մի անպատասխան հարց. <<Ինչպե՞ս կարող էր սերդ անկեղծ լիներ, եթե այն հիմնված էր կեղծիքի վրա>>:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Քո սիրուց մնաց միայն հուշեր, անո՜ւշ երազ, ուրիշ ոչի՛նչ: Դո՛ւ էիր, դո՛ւ էլ լքեցիր, մնացիր հեռու անցյալում:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Քո սիրո ցավից առաջացավ խոր մի վերք, որը մտածում էի միայն դու կարող ես բուժել, բայց ինչպես միշտ սխալվում էի: Եկավ <<նա>> և ինձ հակառակը ապացուցեց, տվածդ վերքը նա կամաց բուժեց:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ ♥Անկա♥

Ցավ... Արցունք... Սառած հայացքաներ... Ծաղիկների կախված սպիտակ գլխիկներ... 12 սյուներ... Մշտավառ կրակ... Աղոթող ձեռքեր դեպի վեր պարզած... Ապրիլի 24... Ծիծեռնակաբերդ... 1915 թիվ.. Մենք չենք մոռացել ոչ մի տարեթիվ :
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Վիկտորյա☆

Մութ սենյակում կծկվել ես ու լաց լինում, մինչդեռ քեզնից հենց այդ պահին գույներ են հոսում ու կարմրած աչքերից այն կողմ գունավոր երազներ բերում քո անգույն աշխարհ, որտեղ գույների ու ժպիտների սով է:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Մաշա

Գիշերն անցավ ու իր հետ տարավ ծերուկին: Լույսը բացվեց ու ծերուկի սիրտը, ավա՜ղ, էլ չզարկեց:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Մաշա

Նա կծկվել էր իր հին մահճում ու ափսոսում չապրած օրերի համար, գրկել էր բարձն այնպես, ինչպես մի ժամանակ նրան էր գրկում. նրան թվում էր՝ ժամանակը հետ էր ընկել, ու նրա մարմինը միայն իր գրկում էր կոպտացել ու ծանրացել:
Կատեգորիա՝ Տխուր | Ավելացրել է՝ Մաշա
1 2 3 ... 186 187 »